เพื่อน
วันนี้..กับ..วันนั้น
ณ.กาลครั้งหนึ่ง
มีเพื่อนซึ่ง เป็นคู่คิด สนิทแน่น
สาระสุข ทุกข์ใด ไม่คลอนแคลน
ไมตรีแม้น ญาติมิตร ชิดเคียงกาย
เพื่อนมีทุกข์ ผ่อนทุกข์ ให้คลายโศก
เพื่อนวิโยค ใจย่อยยับ ดับให้หาย
เพื่อนมีสุข สุขด้วย ช่วยระบาย
เพื่อนห่างหาย ห่วงหา ให้อาวรณ์
ณ.กาลครั้งนั้น
ความผูกพัน มั่นหมาย สุดถ่ายถอน
แลกเปลี่ยนใน ความคิด จิตอาทร
ไม่เคยจร จากไกล ไม่ลืมกัน
คอยถามไถ่ ไข้ป่วย ช่วยปัดเป่า
คอยผ่อนเบา ผ่อนคลาย ให้สุขสันต์
คอยตักเตือน แนะนำ คำสำคัญ
คอยเป็นขวัญ กำลังใจ ไม่ไกลเกิน




นำไมตรีจิต...มารายงานตัวครับผม...ภาพสวย...กลอนไพเราะเสนาะหู...มาดใหม่ไฉไลนักหนา...ให้ตายเถอะโรบิ้น...
...การเป็นที่รัก เป็นที่ชื่นชม รักใคร่ของผู้อื่นใช่เรื่องง่าย...แต่ก็ใช่ว่าจะยาก...สิ่งเหล่านี้อาศัยเพียงความจริงใจ
ความซื่อสัตย์ต่อมิตร...ไมตรีจิตนั้น...ก็ย่อมหลั่งไหลเข้ามาดั่งสายน้ำที่ชุ่มฉ่ำในหัวใจ...เสมอ ๆ...
----------
ขอบคุณมากค่ะ
นาทีนี้ พี่เป็น เหมือนไข้หนัก
เหมือนถูกผลัก ตกตม จมน้ำเน่า
ไม่มีใคร เข้าใจ เท่าใจเรา
จึงซึมเซา เศร้าโซ โธ่!เอ๋ยเรา
ขอบใจน้อง
Vij ที่เข้ามาเป็นเพื่อนพี่ในนาทีเหงาๆแบบนี้
เป็นอะไรไปค่ะคุณพี่...แต่ช้าแต่...เอ้าแต่ช้าแต่...เอ!! เหงา ๆ อย่างนี้...น้องเอาเจ้าสิ่งนี้มาฝากค่ะ...นานะ...คิดมากนา...ทำชีวิตให้สดใสไว้ค่ะ...ยิ้ม ๆ สู้ๆๆๆ ไม่เหงาค่ะไม่เหงา
น้องจ๋า
ดอกไม้สวย ดอกนี้ พี่ปลื้มนัก
เมื่อน้องรัก ยื่นให้ ขอบใจหนา
แต่เปลี่ยนสี ได้ไหม เจ้าแก้วตา
ขอเถอะน่า สีม่วง สะเทือนใจ
โอ้...โดน โดนมากๆๆๆๆๆ
เพลงนี้เพราะจังค่ะ ..^__^..
ว่าแต่เอ๊...ทำไมพักนี้เหงาบ่อยจังคะ...แซวๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ น้องสาวคนสวย
ครูตุ๊กแก…ตัวดำๆ…
ไม่มีใครเห็นบันทึกนี้ มาได้ไงเนี่ยะ??
เพลงนี้ขอร้องแกมบังคับครูอิงจันทร์ส่งมาให้น่ะ
ไม่ได้เหงานะ...แบบนี้เรียก...อะไรน๊า???
คุณครูขา กลอนบทสุดท้ายเหมือนน้อยใจใครบางคน.... ใครหนอ ช่างใจร้ายนัก
ครูไม่ชอบสีม่วงหรือคะ... ทราบว่าครูชอบกุหลาบขาว แต่ที่บ้านยังไม่ออกดอกเลย แง...แง... งั้นเอาดอกอื่นแต่เป็นสีขาวมาให้ เป็นกำลังใจก่อนนะคะ
สวัสดีค่ะครูป.1
วันนี้..กับ..วันนั้น
ช่างแตกต่างกันเสียจริงๆ
อ่านแล้วทำให้นึกถึงเพื่อนเลยค่ะ^^