จารุวัจน์ شافعى
ผศ.ดร. จารุวัจน์ ชาฟีอีย์ สองเมือง

กลายเป็นใหญ่กว่าที่คิด


วันนี้จำเป็นต้องโดดสอนอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้ครับ ก็ต้องใช้มาตรการเดิมครับ คือ ฝากห้องไว้กับห้องเรียนออนไลน์อีกครั้งหนึ่ง อันเนื่องจากต้องไปประชุมที่ มอ.ปัตตานี ครึ่งวันครับ อีกครึ่งวันก็วิ่งกลับมาสอนทันเวลา วันนี้ไปรายงานผลการวิจัยระบบประกันคุณภาพฯ ให้กับที่ปรึกษาและผู้สนับสนุนทุนครับ (เจ้าหน้าที่การเงินมาเองเลย) ซึ่งนอกจากการรายงานผลการวิจัยแล้ว ต้องนำเสนอด้วยครับว่าจะต่อยอดงานวิจัยต่ออย่างไร ความจริงก็มีในรายงานแล้วละครับ แล้วก็คุยกับทีมงานวิจัยไปแล้วครับ

เมื่อคืนเลยต้องทำสองเรื่องพร้อมๆ กันคือ ซ่อมเว็บไซด์และเตรียมเพาวเวอร์พอยท์นำเสนอ กว่าจะเสร็จก็ตีสองกว่า ฮิฮิ แต่รู้สึกว่าร่างกายจะคุยชินกับการนอนเวลานี้แล้วครับ เตรียมงานไป ก็คิดว่าไปว่า จะทำยังงัยดีกับงานวิจัยต่อยอด คำตอบของผมคือ ประเด็นต่อยอดในส่วนของผมเองมีสามประเด็นครับ (ความเห็นส่วนตัวคือน่าสนใจทั้งน้าน) และอีกหนึ่งประเด็นเป็นส่วนของทีมวิจัยที่สนใจต่อยอด แต่มันติดอยู่ที่ว่า ผมตั้งใจจะทุ่มเทกับการทำวิทยานิพนธ์ด้วยครับ ดังนั้นเมื่อคืนเลยคิดคำตอบไว้นำเสนอว่า โครงการต่อไปขอลดจำนวนโรงเรียนเข้าร่วมลงหน่อย และคิดว่าทำเฉพาะในปัตตานีก็พอ ไม่อยากวิ่งรอบสามจังหวัดแล้ว ซึ่งเหตุผลสำคัญคือ เราจะสามารถสร้างความใกล้ชิดกับโรงเรียนได้มากขึ้น ผลก็น่าจะดีเป็นทวีคูณด้วย (คิดเหตุผลแล้ว เข้าท่าดี)

ไปถึงห้องประชุม อาการเริ่มออกครับ ปวดหัวมาก แสบตาด้วย ฮือ สงสัยอันเนื่องจากอดนอนหลายคืนเกิน แถมด้วยไม่ได้นอนต่อหลังละหมาดซุบฮิ์ (อันนี้เป็นข้อปฏิบัติช่วงหลังมา ซึ่งอย่าเอาเป็นแบบนะครับ เพราะมีหะดีษนบีตำหนิคนนอนต่อหลังละหมาดซุบฮ์) ปรากฏจิบกาแฟไปอีกหนึ่งแล้ว แรกๆ ก็เหมือนจะดีขึ้นครับ แต่สุดท้ายอาการหิวข้าวก็เริ่มอาละวาด อุ้ย วุ่นวายจริงๆ

ฟังประเด็นผลการวิจัยของท่านอาจารย์ ผศ.ดร.คณิตตา นิจจรัลกุล น่าสนใจครับ หลายประเด็นน่าจะมีการหยิบยกมาคุยในเวทีสาธารณะบ้าง แต่ก็มีบางประเด็นที่ผมไม่ค่อยจะเห็นด้วยครับ แต่เวลามีจำกัดเลยไม่ได้แลกเปลีี่่ยนความเห็นระหว่างกัน จากนั้นก็คิวของผมครับ นำเสนอแบบด่วนๆ ครับ กลัวว่าเวลาจะไม่พอกับโครงการถัดไป (ถ้าเสร็จช้า ผมก็ลำบากด้วย เพราะจะกลับไปสอนไม่ทัน) ที่สำคัญคือ ปวดหัวมากๆ เหมือนจะนึกอะไรไม่ค่อยจะออกเลยครับ ฮือ

(ดร.คณิตตา นำเสนอผลการวิจัยของท่านครับ)

นำเสนอเสร็จ ท่านอาจารย์ อมรวิชช์ ให้ความเห็นว่า ผมสนใจข้อ 1 3,4 และ 5 น่าจะต้องทำต่อ อัลฮัมดุลิลลาห์ อาจารย์ชอบเหมือนผม แต่มันมีประเด็นว่า โดยปกติการต่อยอดโครงการวิจัยมันน่าจะเป็นไปในลักษณะปิรามิดครับ คือจากฐานวิจัยแรกที่กว้างๆ ก็จะต้องลงลึกลงไปเหมือนกับปลายแหลมของปิรามิดแหละครับ แต่คราวนี้จากผลงานวิจัยแรก ผมคิดว่าปลายของปิรามิดไม่ได้มีปลายเดียว มันกลายเป็นสี่ปลาย ซึ่งหลังเขียนรายงานวิจัย ผมก็คิดมาหลายวันครับว่า ถ้าจะต้องทำแค่โครงการเดียว จะเลือกปลายปิรามิดไหนดี สุดท้ายก็คิดว่า ผมจะทำโครงการเดียว ทีเหลือก็จะให้คนอื่นทำไป ซึ่งก็เป็นปัญหาอีกนั่นแหละครับตรงที่ว่าใครจะทำต่อ และพอเอาไปคุยในทีมชุดเดิม กลับได้ยอดใหม่มาอีกยอดหนึ่งของ อ.เกษตรชัย 

(ดร.จุฬากรณ์ หนึ่งในที่ปรึกษาโครงการครับ คอยให้คำแนะนำมาตลอดครับ)

ข้อสรุปของที่ประชุมคือ การแยกเป็นโครงการใหม่หลายๆ โครงการน่าจะทำให้ขั้นตอนการขออนุมัติยากขึ้นและงานมันก็มีส่วนที่เกี่ยวพันกันด้วย ที่สำคัญ หน้าผมมันกลายเป็นโลโก้การประกันคุณภาพของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามไปแล้ว น่าจะสร้างเอกภาพให้กับงานประกันของโรงเรียนได้หากโครงการเหล่านี้เดินไปในทิศทางเดียวกัน 

แล้วข้อเสนอของท่านอาจารย์อมรวิชช์ ก็มาครับว่า อาจารย์จะไหวมัย ถ้าจะทำเป็นโครงการชุด แล้วอาจารย์เป็นหัวหน้าชุดโครงการ ฮือ ผมยังไม่คิดประเด็นนี้เลยครับ แต่ยอมรับว่า การเป็นหัวหน้าชุดโครงการวิจัยเป็นความใฝ่ฝันอย่างหนึ่งในชีวิตของการเป็นนักวิจัย แต่ไม่คิดว่าโอกาสมันจะมาเร็วขนาดนี้ (อัลฮัมดุลิลลาห์) 

(ตัวแทนจากอีกหนึ่งโครงการ เกี่ยวกับการเลี้ยงดูเด็กครับ)

ปัญหาครับ เพราะตั้งใจว่าจะลดงานอื่นเพื่อทำวิทยานิพนธ์ จะทำโครงการเล็กๆ ตอนนี้กลายเป็นโครงการใหญ่ไปเสียแล้ว กลับมานั่งนึกก็ตลกตัวเองเหมือนกันครับ ตอนแรกเริ่มโครงการวิจัยนี้ในฐานะผู้ร่วมวิจัย แต่แล้วไม่ได้เป็นหัวหน้าไม่อยากทำวิจัย เลยต้องเป็นหัวหน้าเอง เสนอโครงการครั้งแรกจะทำเล็กๆ 11 โรงเรียน ปรากฏกรรมการไม่อนุมัติบอกว่าจะต้องเป็น 33 โรงเรียน แต่พอลงมือทำกลายเป็น 35 โรง (อีกหลายโรงต้องปฏิเสธไป) แล้วคราวนี้ก็ต้องใจต่อยอดแบบเล็ก ก็กลายเป็นใหญ่อีก งานนี้ต้องขอดุอา (ขอพร) ละครับให้อัลลอฮ์ทรงเพิ่มพูนความสำเร็จให้กับงานที่ทำให้เยอะๆ ครับ เพราะนั่นหมายถึงประโยชน์ต่อวงกว้างทีเดียว

(ดร.อมรวิชช์ และทีมงานจาก สกอ.)

 

ช่วงบ่ายกลับมาที่ทำงาน โดนคำถามจากท่านรองคณบดีฝ่ายวิชาการว่า แล้วงานประกันของคณะล่ะ จะช่วยหรือเปล่า แล้วท่านก็ให้ดูผลการประเมินครับ ซึ่งก็ต้องยอมรับว่ามันหนักหนาสาหัสเหลือเกินครับ ฮือ อันนี้ยืนยันคำตอบเดิมครับว่า ช่วย แต่ปัญหาคือมันไม่มีช่องให้ช่วยมากกว่า ดังนั้นตอนนี้ที่ช่วยได้อย่างเต็มไม้เต็มมือก็ที่สาขาวิชาครับ เพราะหัวหน้าเปิดประตูให้ทำงานเต็มที พูดมาถึงตรงนี้เลยขอนำรูปตอนประชุมออกแบบระบบการประกันภายในสาขาวิชาเมื่อวันก่อนมานำเสนอครับ 

ผมว่าตอนนี้สาขาวิชาน่าจะจับทิศจับทางออกแล้ว คราวนี้ก็อยู่ที่การปฏิบัติละครับว่าจะจริงจังกันขนาดไหน 

ในส่วนของหน่วยงานที่ใหญ่กว่านี้ ผมว่าอยู่ที่ความเข้าใจต่อข้อความที่ปรากฏใน พรบ.การศึกษาต่อไปนี้ครับ

"การประกันคุณภาพภายในให้ถือเป็นส่วนหนึ่งของระบบการบริหารการศึกษาที่ต้องดำเนินการอย่างต่อเนื่อง"

หมายเลขบันทึก: 301095เขียนเมื่อ 26 กันยายน 2009 14:46 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 14:37 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (10)

แวะมาให้กำลังใจครับ

สู้ต่อไป

ดูแลสุขภาพบ้างนะครับ...เห็นการทำงานที่ไม่หยุดหย่อนแล้วรู้สึกภูมิใจแทนครับ

ขออัลลอฮฺทรงคุ้มครองและตอบแทนนะครับสำหรับคุณงามความดีที่ได้ทำทั้งหมด เป็นกำลังใจให้เสมอครับ

ขอบคุณครับอาจารย์ื เสียงเล็กๆ فؤاد 

เดี๋ยวจะเชิญอาจารย์ประชุมด้วยครับ กำลังหาวันประชุมทำทีมวิจัยอยู่ครับ

น่าสนใจทั้งนั้นครับ

ผมขอให้อาจารย์ทำอย่างที่เขาเสนอ .. จะให้ผมมีส่วนร่วมลักษณะไหนผมทำได้ทุกอย่าง เพราะผมถือว่า โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม ไม่ว่าโรงไหน คือ โรงเรียนของผมทั้งนั้น

ถ้าเคยผ่านการทำวิจัยมาบ้างก็อยากต่อสักยอดหนึ่ง แต่นี้เอาแบบช่วยสนับสนุนอย่างเต็มที่ก็แล้วกัน

ส่วนเรื่องประกัน... อ่านข่าวแล้วทำให้อึ้งได้เหมือนกัน.. ทั้งๆที่ทำใจไว้แล้วน่าจะออกมาในลักษณะไม่ค่อยสบายเท่าไร

เลยทำให้ผมรู้สึกเครียดทันที...

อาจจะต้องเปลี่ยนคนจริงๆ ... ถ้าเปลี่ยนคนไม่ได้ ผมก็พร้อมที่จะเปลี่ยนตัวเอง

ขอบคุณครับอาจารย์ Ibm ครูปอเนาะ ڬوروفوندق 

ผมกำลังหาวันนัดประชุมครับ หนึ่งในทีมงานวิจัยรอบนี้ต้องมีอาจารย์ด้วยหนึ่งคนละครับ

ส่วนเรื่องการประเมินคุณภาพ มันเป็นผลจากการประเมินภายในครับ ตัวสำคัญมันอยู่ตรงนี้ซึ่งจะต้องเร่งพัฒนา

-แวบมาครับ ดูแลสุขภาพนะครับ เป็นห่วง

แวะมาบอกว่าผมอยู่สามจังหวัดแล้วนะครับ พรุ่งนี้อินชาอัลลอฮฺจะเข้าไปมหาวิทยาลัยครับ ถ้ายังไงมีอะไรให้ช่วยก็บอกนะครับ (เห็นคอมเม้นท์ในบันทึกผมเลยคิดว่าที่อาจารย์ถามว่าไม่ได้อยู่สามจังหวัดนั้นน่าจะมีอะไรครับ)

ดูแลสุขภาพด้วยครับ

ขออัลลอฮฺทรงคุ้มครองและตอบแทนคุณงามความดีครับ

  • อ่านที่อาจารย์เขียนบอกเล่าเก้าสิบแล้ว อดห่วงอาจารย์ไม่ได้ ควรให้สิทธิกับ "ร่างกาย" ด้วยครับ มิฉะนั้น มันอาจจะประท้วงเอาใด้ครับ ปกติแล้วดูเหมือนร่างกายของเราจะเชื่อฟังเรา แต่เมื่อใดที่เรา ใช้งานมันหนักเกินที่มันจะแบกรับได้ มันก็จะดื้อเอากับเราได้นะครับ ถนอมสุขภาพด้วยครับ ขออัลลอฮฺทรงคุ้มครองอาจารย์ อามีน
  • และมาให้กำลังใจเรื่องประกันคุณภาพครับ สู้ๆครับ ผมคิดว่า ไม่เกินแรงและความสามารถของผู้บริหารหน่วยงาน อาจารย์และเจ้าหน้าที่ทุกท่านครับ
  • เราทำในสิ่งที่ คนอื่นอาจจะไม่คาดคิดว่าจะทำได้มาแล้ว มาตรฐานคุณภาพ คงจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเรา ใช่ไหมครับ สู้ๆครับ

ขอบคุณครับ ฮาลีม

ดูแลสุขภาพด้วยเช่นกันครับ

ขอบคุณครับอาจารย์ เสียงเล็กๆ فؤاد 

พรุ่งนี้ผมมีภารกิจนอกมหาวิทยาลัยครับ 

กำลังหาวันได้มานั่งคุยกันอยู่ครับ

ขอบคุณครับอาจารย์ อ.อาลัม

พยายามรักษาสุขภาพอยู่ครับ แต่สงสัยยังทำได้ไม่ค่อยจะดีเท่าไร (กาแฟช่วงนี้เปลืองมาก)

ข้อคิดเห็นของอาจารย์เกี่ยวกับงานประกันเป็นข้อคิดเห็นที่เยี่ยมยอดมากครับ 

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี