เช้าวันที่ ๑๒ ก.ย. ๕๒ ผมออกวิ่งออกกำลังกายสาย แดดเริ่มจ้าแล้ว   สังเกตว่าน้ำในสระของหมู่บ้านสูงเกือบเต็มตลิ่ง    สภาพเช่นนี้ ให้ความรู้สึกสดชื่น    ผมจึงวิ่งไปชื่นชมบรรยากาศไป   แค่นี้ก็ได้ความสุขโดยไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายใดๆ

          คุณอ้อมกับคุณกิ๊กนั่งรถตู้ของสำนักงานศาลยุติธรรมมารับตรงเวลา ๘.๓๐ น.   รถแล่นไปตามถนนติวานนท์ หมายเลข ๓๐๖ จนชนถนน ๓๑๐๐   ถนนบังคับเลี้ยวซ้าย ให้ไปกลับรถใต้สะพานใหม่ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ระยะทาง ๑.๕ ก.ม.   ผมจึงได้ทำความรู้จักสะพานปทุมธานี ๒ ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา   ซึ่งจะทำให้รถที่มาจากถนน ๓๑๐๐   จากรังสิตแล่นตรงไปข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปออกถนนกาญจนาภิเษก ได้เลย

          ผมเล็งว่า ตรงใต้สะพานที่ยูเทิร์นนี้เอง น่าจะเป็นที่มาชมบรรยากาศแม่น้ำเจ้าพระยาได้    จะหาเวลาว่างมาเที่ยวยามเช้าตรู่หรือยามเย็น   เท่าที่สังเกตตอนรถผ่านก็เห็นน้ำเต็มตลิ่งเจ้าพระยา    ทิวทัศน์อย่างนี้ ให้ความสดชื่นดีนัก  

          รถติดมากตรงต้นทางถนน ๓๐๕ เลียบคลองรังสิต    แต่เมื่อเลยคลองหกมาแล้ว รถก็โล่ง    เมื่อเลี้ยวผ่านแยกบ้านใหญ่ เข้าสู่ถนน ๓๐๔๙   ก็เป็นถนนที่มีคลองคู่ไปกับถนน   และมีวิวภูเขาอยู่ไกลๆ    น้ำในคลองสะอาดและเต็มตลิ่ง ให้ความสดชื่นยิ่งนัก    ยิ่งบางตอนของคลองมีดอกบัวบานเต็มคลอง ยิ่งสดชื่น   บางช่วงเป็นบัวขาวบุณฑริก   บางช่วงเป็นบัวหลวงสีชมพู  

          ผมมีข้อสังเกตกับตัวเองว่า    ส่วนใหญ่เรามองข้ามธรรมชาติและบรรยากาศที่ให้ความรื่นรมย์แบบไม่เสียเงินนี้  

          เสียดายที่ไม่มีรูปประกอบ    เพื่อให้ได้เห็นภาพจริงๆ

 

วิจารณ์ พานิช
๑๕ ก.ย. ๕๒