ปกตินิสัยขี้บ่น  พูดมากเจ้ากี้เจ้าการ  น่าจะเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย   แต่กลับกัน  ที่บ้านของครูอ้อย.....ตรงกันข้าม   ครูอ้อยกลายเป็นคนหูหนัก  ปากหนัก (ตัวหนักขึ้นมากด้วย)

หูหนัก....ได้แก่ได้ยินได้ฟังอะไร  ก็ไม่เก็บมาเป็นอารมณ์  ทั้งๆๆที่ ครูอ้อยเป็นผู้หญิง  น่าจะ  เพ้อเจ้อ ด้วยการพูด  แต่ไม่ใช่เลย.....ครูอ้อยนิ่ง และปลง...เสมอ 

ปากหนัก....ได้แก่ ไม่คิด และไม่อยากพูด  ให้มีปัญหามากไปกว่านี้  บางที บางเรื่อง ก็กลายเป็นเดือดร้อน  เพราะ ครูอ้อย เหมือน...ไม่ใส่ใจ

คนที่เจ้ากี้เจ้าการ....กลายเป็นพ่อบ้าน  พูดมาก  จนกลายเป็น...ขี้บ่น  ครูอ้อย นับครั้ง  ไม่ไหว จึงต้อง....ถามออกไปแบบไม่ต้องการคำตอบว่า.....นี่! คุณ กลายเป็นคนขี้บ่น  ตั้งแต่เมื่อไหร่ 

ทำอย่างไร  ให้คน สองคนนี้เปลี่ยนแปลง 

อีกคนหนึ่ง  เพิ่ม การใส่ใจขึ้นมา 

ส่วนอีกคนหนึ่ง ลดความคล่องตัวลงมาบ้าง 

นี่สังคมเล็กๆๆนะ  แล้วสังคมใหญ่ คนจำนวนมาก  ยิ่งต้องมีปัญหามาก หาทางแก้กันไม่ไหว.....

รู้ทั้งรู้  ว่าจะแก้ปัญหานี้อย่างไร  

แต่ก็ไม่ยอมแก้กัน.....นั่นคือ พบกันตรงกลาง  

กลางจริงๆๆ  

กลางมาตรฐานเดียว  

กลางเที่ยงธรรม 

กลางไม่สร้างภาพ 

กลางจากคิด พูด และทำ