เพื่อนรัก

เพื่อนๆผู้บริหารรุ่นฟ้าหลังฝน  ทุกท่านที่ได้ร่วมทุกข์-สุข ด้วยกันมาที่ปากช่อง เมื่อเวลาผ่านไป ความเป็นเพื่อนยังคงอยู่เสมอสำหรับดิฉัน บางครั้งได้เห็นสัจธรรมความเป็นเพื่อนจากหลายๆคน บางครั้งก็รู้สึกท้อใจ บางทีคิดว่าก็แล้วแต่ใจ  ใจคนนั้นหยั่งยากกว่าความลึกของน้ำทะเล แต่ยังย้ำว่าเรายังเป็นเพื่อนกันถ้าไม่สามมารถช่วยอะไรท่านได้ก็อย่าโกรธกัน ไปฟังเพลงลุ่มเจ้าพระยา ให้สบายใจดีกว่านะจ๊ะ

                                                            รักเพื่อนทุกคน

                                                                    สุรีย์