 |
:: สายรุ้งแสนรัก ::(i Love Rainbow ~) |
|
จริงๆ มันขยับได้นะ
โยโกะจังเป็นเด็กผู้หญิงที่ชอบสายรุ้งมาก เมื่อย่างเข้าฤดูฝนโยมักจะดีใจ เพราะที่หมู่บ้านของโย
หลังฝนหยุดตก โยจะใช้กล้องส่องทางไกลส่องหาสายรุ้ง และเมื่อโยใช้กล้องส่องทางไกลส่องหาสายรุ้ง
วันหนึ่งนาฬิกาบอกเวลา 6 โมงเย็น โยหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่องหาสายรุ้ง เห็นพี่เมฆเขียนข้อความบนฟ้าว่า
โยอยากรู้ว่าทำไมสายรุ้งจึงทะเลาะกันพี่เมฆเล่าว่า“แต่เดิมสายรุ้งทั้ง 7 รักกันมาก แต่เมื่อ 2 วันที่แล้ว
เพราะต่างคิดว่าตัวเองเป็นสีที่สวยที่สุด และมนุษย์ชอบสีของตนเองมากกว่า จึงทะเลาะและไม่ยอมทำงานร่วมกัน
โยขอให้พี่เมฆช่วยหาวิธีให้สายรุ้งทั้ง 7 กลับมาคืนดีกันเหมือนเดิม พี่เมฆตอบตกลง และคิดหาวิธีให้สายรุ้งทั้งหมดคืนดีกัน
จากนั้นพี่เมฆได้ส่งจดหมายไปยังบ้านของสายรุ้งทั้ง 7 เพื่อนัดให้มาเจอกันบนท้องฟ้า
พี่เมฆสอนสายรุ้งทั้ง 7 ว่าถ้าหากเราไม่สนใจผู้อื่น เห็นเขาไม่ดี คิดว่าตัวเองถูก ดี เด่น สวยงามอยู่ผู้เดียว
หากสายรุ้งออกไปทำงานเพียงสีเดียว หรือขาดสีใดสีหนึ่งไป ก็จะไม่ใช่สายรุ้งที่สวยงาม
ถ้ามัวแต่ทะเลาะกันเอง แล้วไม่ทำงานร่วมกัน เมื่อมนุษย์ไม่ได้เห็นความงามของสายรุ้ง
ทุกสีเห็นด้วยกับคำที่พี่เมฆสอน จึงรวมตัวกันเป็นสายรุ้งที่สวยงามดังเดิม
โยไม่ลืมที่จะหยิบกล้องส่องทางไกลเพื่อส่องหาสายรุ้ง ในเวลาเดิม วันเดิม และฤดูกาลเดิมเสมอ
:: ขอบคุณ :: เนื้อเรื่องนิทาน จาก Letter^_^ |
