ที่ไปเร็วกลับช้าที่ไปช้านะกลับไปถึงก่อน หยุดหยากทุกอย่างก็ลงตัวพอดีเป๊ะ

วันนี้ตื่นขึ้นมาแบบสบาย ๆ อาจเป็นเพราะการนอนเต็มอิ่มเนื่องจากเมื่อเย็นวันศุกร์  ยูมิพาครอบครัวออกจากเมืองหาดใหญ่มุ่งไปตามถนนผ่านการไต่สะพานเปรมสองปีกนกข้ามทะเลสาบสงขลามีเกาะยออยู่ตรงกลางยามตะวันใกล้ตกทะเลสาบด้านฝั่งเมืองพัทลุงล่องขึ้นไปผ่านเมืองสิงหนคร 

 

 เมืองพาราณสีตะวันออกคือสะทิงพระเข้าเขตเมืองระโนดและเข้าเขตเมืองนครศรีธรรมราชในระยะเส้นทางร้อยกว่า กม. โดยมีสายฝนโปรยปรายลงมาในระหว่างเส้นทางบ้าง การเดินทางได้ข้อคิดที่ว่า...

ที่ไปเร็วกลับช้าที่ไปช้านะกลับไปถึงก่อน หยุดหยากทุกอย่างก็ลงตัวพอดีเป๊ะ ...

พอรุ่งเช้าวันเสาร์เรารวมญาติทำบุญวันสารทเดือน 10 น้อมอุทิศส่วนบุญทานการกุศลแด่ผู้ที่ล่วงลับตามประเพณีที่จัดทำกันตลอดมา เราแบ่งหน้าที่กันยูมิรับผิดชอบด้านพิธีกรรมทางศาสนาจัดสถานที่พร้อมเสร็จเรียบร้อย

 เรื่องการทำบุญนี้ตัวเราก็ได้ด้วยนะ  การเกิดมาเป็นคนเมื่อมีโอกาสควรสั่งสมบุญบ่อย ๆ อย่างคำกลอนที่จดจำนำมาว่า...

อย่าดูหมิ่นบุญกรรมว่าทำน้อย

จะมิต้อยตามต้องสนองผล

เหมือนตุ่มน้ำที่เปิดหงายรับสายชล

ย่อมเต็มล้นที่อุทกตกลงมา

อย่าดูหมิ่นบุญกรรมว่าทำน้อย

น้ำตาลย้อยทีละหยาดไม่ขาดสาย

ย่อมจะเต็มกระบอกอย่างง่ายดาย

เปรียบบุญได้ทำบ่อยค่อยมาก..เอย.