อาจารย์บอกว่าให้ฉันมีสมาธิ ตั้งใจเล่นให้มากกว่านี้ ถ้ามีสมาธิแล้วมันจะเล่นได้เองแหละ

"โอ๊ย...โอ๊ย" ฉันนั่งพับเพียบฝึกเล่นซอด้วงมาเป็นเวลาเกือบชั่วโมงแล้ว เมื่อไหร่อาจารย์จะปล่อยซะทีเนี่ย
    เมื่อตอนที่ฉันอยู่ป.3 ฉันได้เรียนพิเศษดนตรีไทยตอนปิดเทอมช่วงฤดูร้อน ฉันเลือกเรียนซอด้วงเพราะพี่สาวของฉันเคยเรียนมาก่อนและที่บ้านก็มีซอด้วงอยู่แล้วด้วย วันแรกที่ไปเรียนอาจารย์ก็สอนวิธีจับซอกับสอนนิ้วต่างๆ แล้วก็สอนให้เล่นเพลงเลย ตอนแรกฉันก็งงๆ แต่พอเล่นไปเล่นมาก็เริ่มสนุกดี

    วันต่อๆมา พออาจารย์เห็นว่าฉันเริ่มเล่นเป็นเพลงได้แล้วก็เลยสอนให้ฉันวันละหลายเพลง เพลงแรกๆก็พอเล่นได้ แต่พอเริ่มขึ้นเพลงที่สองเพลงที่สาม ฉันมักจะเอามาผสมกัน พอถึงตอนนั้นฉันก็เริ่มงง เล่นผิดตลอด จนอาจารย์ให้เอาใหม่หลายรอบ ฉันก็พยายามเล่นให้ถูกให้ได้ อาจารย์บอกว่าให้ฉันมีสมาธิ ตั้งใจเล่นให้มากกว่านี้ ถ้ามีสมาธิแล้วมันจะเล่นได้เองแหละ เหมือนอาจารย์จะอ่านใจฉันออกว่าฉันอยากกลับไปดูละครทีวีตอนอวสานวันนี้พอดี จนไม่มีจิตใจที่เล่นซอต่อ อาจารย์ตั้งใจสอนฉันมากจนสอนเพลินเลยเวลาไปเกือบสิบนาที ฉันนั่งพับเพียบจนขาชาไปหมด พออาจารย์บอกให้กลับได้ ฉันลุกขึ้นยืนแถบไม่ไหว ขามันชาไปหมดจนเกือบจะล้มทั้งยืน
    เมื่อกลับไปที่บ้านพอฉันดูละครจบ ฉันก็ฝึกเล่นเพลงที่เพิ่งเรียนมา ฉันค่อยๆเล่นไปทีละเพลง มีสมาธิจดจ่ออยู่กับการเล่นซอ ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่อาจารย์บอกฉันมันถูกต้อง ถ้าไม่มีสมาธิก็จะเล่นผิดๆถูกๆ เล่นไม่จบเพลงสักที
    วันต่อมาฉันเล่นเพลงให้อาจารย์ฟังอย่างถูกต้องทุกเพลง ฉันได้กลับบ้านเร็วกว่าปกติ อาจารย์บอกว่าฉันเล่นได้ดีมาก แล้วจะให้ฉันเข้าร่วมวงของโรงเรียนด้วย
    ฉันได้เรียนรู้วิธีการเล่นซอด้วงที่ถูกต้อง และยังได้ประสบการณ์เล็กๆน้อยๆที่ยิ่งใหญ่ ที่สอนให้ฉันรู้ว่าการที่จะทำสิ่งใดนั้นฉันต้องมีสมาธิตั้งใจจริง เพื่อให้ผลที่ออกมานั้นดีที่สุด