เมื่อครั้งที่เรียนจบใหม่ ๆ ก็อยากได้งานที่ไกลบ้าน เพื่อจะได้ออกไปหาประสบการณ์ยังต่างที่ต่างถิ่น พบปะผู้คนมากมาย เจอะเจอกับวัฒนธรรมที่หลากหลาย พอได้สมใจก็กลับรู้สึกว่าอยู่ที่ไหนก็ไม่สุขใจเท่ากับบ้านของเราหรอก แม้ว่าตอนนี้จะได้ทำงานที่ที่ทำงานอยู่ใกล้บ้านที่สุดแล้ว แต่ก็ยังต้องอยู่หอพัก เพราะว่าเวลาที่เราเข้างานนั้นเช้ามาก กับการเดินทางไกลไปกลับประมาณ 20 กิโลเมตร คงจะไม่ไหว เราก็เลยต้องอยู่หอพัก
การอยู่หอพักก็อาจจะไม่สะดวกสบายไปบ้างในบางเรื่อง แต่ถ้าเราคิดบวกเข้าไว้ อะไรๆ ที่ว่าแย่ๆ ก็อาจจะดูว่ากลายเป็นเรื่องเล็กน้อย
อย่างเช่นตอนนี้ ที่เราเริ่มมีกิจกรรมทำระหว่างที่ว่างๆ อยู่หอพักในช่วงเย็น แทนการกดรีโมทเปิดโทรทัศน์ดูช่องนั้นช่องนี้ นั้นก็คือการออกกำลังกาย ทุกเย็นวันจันทร์ พุธ และศุกร์ พวกเราเหล่าเพื่อนร่วมงานนัดกันเพื่อออกกำลังกาย ในช่วงแรกสมาชิกมีเพียงไม่กี่คน แต่เวลานี้สมาชิกเราเพิ่มขึ้นเป็นสิบกว่าคนแล้ว ซึ่งเราไม่ได้หวังที่จะให้มีสมาชิกมากมายหรอก สิ่งที่เราหวังก็คือการออกกำลังกายและการรักษาสุขภาพร่างกายตนเองอย่างยั่งยืนต่างหาก
