...

 

 

 

รับขวัญบ้านบันทึกโฉมใหม่ในวันศุกร์สุขสันต์ พาไปชม ไปชิม ไปส่อง ไปมอง ให้อิ่มอร่อยท้อง แถวๆ กระบี่ค่ะ โปรดอย่าเพียรถามนะคะ ว่าร้านอยู่ช่วงไหน เพราะจำเส้นทางไม่ค่อยได้ค่ะ ... จากอ่าวนางเลยมานิดหน่อย เย็นวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา เจ้าบ้านฝั่งไทยพร้อมแขกต่างชาติไปชิมอาหารพื้นบ้านค่ะ ... อย่าเข้าใจผิดว่าเจ้าภาพจะเลี้ยงนะคะ :) เพราะงานนี้อิ่มปุ๊บ หารปั๊บเพราะเป็นธรรมเนียม บ่มีเลี้ยงนอกเวลางานจ้า ...

ไม่ได้คาดหวังว่าจะร้านอาหารชื่อแสนธรรมดาๆ จะมีอะไรน่าสนใจ ... แต่สิ่งที่ไม่คาด มักเกินฝันเสมอฤา .. ด่านแรกเจอป้ายเมนูหน้าร้าน  เก๋ไก๋ซะ พื้นที่ในร้านเล็กนิด มีไม่กี่โต๊ะเองค่ะ ตอนที่สมาชิกไปถึงกันเลย เพิ่งได้เอาโต๊ะมาต่อๆกัน พวกเราไปกันเท่ากับจำนวน๑ทีมฟุตบอล (รวมผู้เล่นสำรองอีกนิดนึง) ... ก็สั่งอาหารเพิ่มเติม เพื่อนชาวแขกทั้งหลาย ก็อยากจะลองเมนูเด็ดๆ ของบ้านเรา ก็ต้องส่งสัญญาณอวัจนภาษากัน :) เจี๊ยวจ๊าว

บางรายก็ไม่ทราบจะเลือกเมนูไหนดี ก็ดูจากป้ายภาพปชส. ด้านบนก็ได้นะ เก๋ซะ ... เพิ่งทราบว่า เพื่อนชาวอินโดฯ ลองสั่งแกงคั่วหอยขม มาชิม โห นายแน่มาก ก็ให้รู้บ้างว่าอาหารปักษ์ใต้นะ ต้องเผ็ดจึงจะหรอยจังหู ... สรุปเมนูนี้อร่อยสุด และก็ได้เรียนรู้ภาษาแลกเปลี่ยนกันอีกหลายคำ สงสารก็เพื่อนชาวอินเดีย ที่พิถีพิถันในการกินแต่ละมื้อ ก็ไม่เป็นไรนะ กินบรรยากาศไปแล้วกันนะ :)

ภายในร้านที่ตกแต่งแปลกตา ช่างสรรหาของเก่า ของโบราณ ของสะสม เมื่อครั้งสมัยก๋งจริงๆ  นำมาประดับตกแต่งให้ได้เพ่ง มอง จ้อง ชมกัน ... ถูกใจคนโร และคนโบ จริงๆค่ะ โรฯ ภายใต้ไฟริบหรี่ๆ รถเครื่องโบราณ อัจกลับ (โคมไฟ)แต่โหมดภาพกลางคืนเบลอๆ เหมือนเจ้าของ เลยไม่มีภาพมาให้ชมค่ะ) มาร้านอาหารทั้งที จะไม่ชมห้องน้ำ ก็คงไม่ใช่ไกด์ปู :) ไปแลกันหน่อย

ระหว่างที่รออาหาร เสียเวลาอยู่ใยค่ะ สมาชิกต้วมเตี้ยมคนชอบจับภาพ ก็ต้องสำรวจตรวจตรา หามุมดีๆ กันหน่อยล่ะคะ ... เอ ห้องอะไรหนอ นำเชือกควายเป็น ม่านบังตา  เสียดายเข้าไปชมของตกแต่งด้านในไมได้นะคะ ฮึ ไปห้องสุภาพสตรีดีกว่าค่ะ ฉลุย ... เข้าไปต้องหยุด ด้วยความตะลึงนิดนึงค่ะ ห้องน้ำกว้างมากๆ ค่ะ พร้อมการวางผัง ตกแต่งภายในที่ไม่เหมือนใคร เลยจับภาพไว้กะลุย(เยอะ) ค่ะ

พอหนังท้องตึง สายตาก็ปรือๆ แล้วค่ะ ไหนว่าอร่อยไง ทำไมยังเหลือ ถึงเวลาหาคนช่วยรับผิดชอบก็หามีไม่ ...  ทิ้งท้ายด้วยภาชนะใส่กับข้าว กับปลา สามใบเถานิ้ค่ะ ... (ยังมีคนใช้กันทั่วไปอีกไหม ที่ออฟฟิศปูขอบอกว่า หัวหน้าเธอเลิศมากค่ะ เตรียมอาหารกลางวันใส่ปิ่นโตสีเหลือง เดินถือหรา โชว์ไปมาอย่างหน้าบานซะด้วย) :) ถึงเวลาคิดค่าเสียหายแล้วค่ะ  ขอบอกนะคะว่าต้องตกใจอีกรอบ เพราะ ไม่น่าเชื่อว่า หม่ำกันซะเยอะขนาดนี้ สนนราคานี่ แค่ชมบรรยากาศก็เกินคุ้มค่ะ

... ปัจจัยหลักของร้านอาหาร ที่จะตราตรึงในใจเราได้ ควรประกอบไปด้วยอะไรบ้างค่ะ (คำตอบไหน ถูกใจอย่างแรง มีรางวัลเป็นคูปองอิ่ม ๑ คำ รำ ๑ รอบ) ... ขอให้ทุกมื้อของแต่ละท่านเปี่ยมด้วยความตระหนักรู้ คุณค่า ชาวนาไทย ดั่งใจปรารถนาค่ะ (อย่าเพิ่งเลี่ยนจนอ้วกนะคะ เสียดาย) :) ... ขอบคุณค่ะ