สมดุลของ ความพอดี พอเพียง เพียงพอ อยู่ตรงไหนนะ?
เมื่อวานเย็น กำลังนั่งอ่าน ๆ ๆ ๆ อย่างเอาเป็นเอาตาย....เจ้าตัวเล็ก ก็กระมิดกระเมี้ยนมายืนเบียดพุงนิ่ม ๆ กับแขนของคุณยายน้อย ต้องคว้าตัวมากอดแรง ๆ ถามไถ่ว่าทำไมจ้ะ...
เสียงหวาน ๆ ของสาวน้อย วัย 5 ขวบกว่าบอกว่า...ไม่มีคนเล่นด้วย มีแต่คนอ่านหนังสือ อ่านหนังสือ ๆ ๆ ๆ ๆ ...
...ไม่รู้จะอ่านทำไมเยอะแยะ... เสียงบ่นปนน้อยอกน้อยใจ...
เลยต้องหยุดอ่าน ชวนกันไปเดินเล่น ดูต้นไม้ใบหญ้า ดูปลาทองที่เลี้ยงไว้ เอาใจสาวน้อยเสียหน่อย...
อดจะคิดเล่น ๆ ไม่ได้ว่า สมดุลของ ความพอดี พอเพียง เพียงพอ อยู่ตรงไหนนะ?
อมยิ้มอยู่นาน...คิดเลยไปถึงที่เคยได้ยินมาว่า....
“…Less is more…”
(^___^)
สวัสดีค่ะ มาเยี่ยมหลังลงเวรดึกค่ะ เมื่อคืนเด็กน้อยแค่สองเดือน daed...ตอนตีสอง...
แต่ว่าพ่อแม่ก็ทำใจได้...แต่แม่ก็อดเสียน้ำตาไม่ได้ก็ลูกทั้งคน....
สวัสดีค่ะพี่แดง
เวรดึกคงเหนื่อย (ใจ) มาก เพราะมีเด็กน้อยจากไป...
ทำใจให้ดี อย่าให้ทุกข์มากเกินไปนะคะ
ให้กำลังใจค่ะ
(^___^)
สวัสดีครับอาจารย์ จริงด้วยครับ หนึ่งตุลาผมหมดภารกิจแล้ว..คงจะอยู่อย่าง พอเพียง จริง ๆ ได้เสียที...ขอบพระคุณอาจารย์ที่แวะไปให้กำลังใจลูกหลาน ครับ
สวัสดีค่ะคุณหนุ่ม กร~natadee
โอ้โห...จะเกษียณอายุแล้วหรือคะ ....
คงมีกิจกรรมสนุก ๆ รออยู่อีกแน่เลยค่ะ
มีความสุขกับ...การทำงานที่ชอบนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีปูนิ่ม
หลงรักเจ้าโบว์จังนะ
:)
นั่นน่ะสิค่ะ ไปเดินเล่นมั่งดีแล้วค่ะ อ่านหนังสือมากไปเดี๋ยวสายตาเสียค่ะ
ไปเดินเล่นกันมั้ยค่ะ อิอิ
การเรียนรู้ของผู้ใหญ่คือการศึกษา
แต่การเรียนรู้ของเด็กคือการเล่น
เล่นกับตัวน้อยก็มีความสุขดีนะคะ
เข้ามาทักทาย คุณคนไม่มีราก ก่อน ครับ
เป็นอย่างไรบ้าง ครับ digital KM
หวังว่า จะคุ้นเคยและค้นหากันได้เร็วขึ้น นะครับ
มาชม
การทำอะไรเกินพอดีนี่ ก็มากไปนะครับ
แต่การหาความพอดี ต้องทำจิตใจให้ดีพอก่อนนะ...อิ อิ อิ
อ่านแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ คนไม่มีรากบรรยายได้เห็นภาพน่ารักๆ ของหลาน.." เจ้าตัวเล็ก ก็กระมิดกระเมี้ยนมายืนเบียดพุงนิ่ม ๆ กับแขนของคุณยายน้อย ต้องคว้าตัวมากอดแรง ๆ"
ความสมดุล ของความพอดี พอเพียง เพียงพอ น่าจะอยู่ที่ว่า "ตอนนี้เรามีความสุขหรือเปล่า" กระมังคะ หรือไม่ก็ อยู่ที่เป้าหมายของแต่ละคนมากกว่า ว่ากำหนดขอบเขตของความสมดุลอยู่ตรงไหน?
สุขสันต์วันศุกร์นะคะ
อ่านแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ คนไม่มีรากบรรยายได้เห็นภาพน่ารักๆ ของหลาน.." เจ้าตัวเล็ก ก็กระมิดกระเมี้ยนมายืนเบียดพุงนิ่ม ๆ กับแขนของคุณยายน้อย ต้องคว้าตัวมากอดแรง ๆ"
ความสมดุล ของความพอดี พอเพียง เพียงพอ น่าจะอยู่ที่ว่า "ตอนนี้เรามีความสุขหรือเปล่า" กระมังคะ หรือไม่ก็ อยู่ที่เป้าหมายของแต่ละคนมากกว่า ว่ากำหนดขอบเขตของความสมดุลอยู่ตรงไหน?
สุขสันต์วันศุกร์นะคะ
นกแห่งอรุณรุ่ง
แอบมาอ่านก็อดจะคอมเม้นท์ไว้ไม่ได้ครับ
น้องโบว์น่ารักและท่าทางจะซี้คุณยายน้อยมาก ๆ กว่าใคร
คิดตามเล่น ๆ ว่า...Is it real that ... “…Less is more…”
บางทีอาจต้องหาสมดุลให้ดีก่อนนะครับ พอดี พอเพียง เพียงพอ ...
พี่เพิ่งกลับมาเมื่อวาน มีหนังสือมาฝาก 2 เล่ม คงเดาไม่ถูก
จะไปหย่อนให้ที่บ้านนะครับ คงได้เจอกัน
ระลึกถึง...
สวัสดีครับคุณคนไม่มีราก
มาอ่าน หลังจากไม่ได้เข้ามาทักทายเสียนานครับ
เจออ.เม้งพอดี ถือโอกาสสวัสดีด้วยครับ คงอยู่ในจุฬาเหมือนกัน
ผมมารายงานความก้าวหน้า ตอนนี้ไม่ต้องทานยาแล้ว แต่ยังไปพบหมอทุก 3 เดือนครับ
อาการปวดหัวยังมีบ้าง ไม่บ่อยนัก อาจารย์ทุกคนก็ช่วยเหลือผมดีมาก ๆ ตอนนี้วิทยานิพนธ์ของผมกำลังเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วครับ
คงต้องขอบคุณคุณคนไม่มีราก
คุณทำให้ผมแปลกใจเสมอว่า...เป็นไปได้หรือที่คนไม่เคยพูดคุยตัวต่อตัว คุยกันทางตัวหนังสือ จะช่วยให้กำลังใจต่อกันได้มากมาย จนผมหายป่วยได้
ถึงอย่างไรผมก็ต้องบอกว่า....ขอบคุณมาก ๆ ครับ ในน้ำใจของคุณคนไม่มีราก
คิดถึงเสมอครับ
เจริญพร โยมคนไม่มีราก
เด็กตัวยังเล็ก เพียงได้กินได้เล่นก็เย็นใจแล้ว
เจริญพร
จ้ะต้อง
ฉันก็รักหลานทุกคนนะ แต่...เจ้าหนูโบว์นี่สนิทกันสุดนี่นา
(^__^)
สวัสดีค่ะน้องสุดสายป่าน
นั่นสิคะ อ่านหนังสือจนตาลายแล้ว...
แต่หากไม่อ่านตอนนี้...อาจต้อง มีอาการตา...อย่างอื่นตอนทำงานไม่ทันค่ะ
ขอบคุณค่ะ...ไป...เดินกันดีกว่านะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณณัฐรดา
เจ้าตัวเล็กนี้ชื่อ "โบว์" เป็นหนึ่งในหลานสาวสามใบเถาค่ะ คุณแม่ของเด็ก ๆ เป็นหลานสาว (ลูกสาวคนโตของพี่สาวคนโตคนไม่มีรากค่ะ) ซึ่งอายุไล่เรี่ยกับคนไม่มีราก จึงกลายเป็นคนที่ต้องดูแลเด็ก ๆ ไปด้วยค่ะ
มีหน้าที่พาไปทำกิจกรรมต่าง ๆ เช่น พาไปวัด ไปพิพิธภัณฑ์ เล่านิทานก่อนนอน สอนการบ้าน (เป็นครั้งคราว)...จึงสนิทก้นมาก ๆ ค่ะ
(^___^)
1 วันมี 24 ชั่วโมง เห็นทีคุณยายน้อยจะต้องจัดสรรเวลา หนึ่งส่วน (เท่าไรดี...Less is more) ให้หลานสาวด้วยแล้วค่ะ อมยิ้มด้วยคนนะคะ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
ดีใจที่ได้ทักทายกันค่ะ ตอนนี้ยังตาลายหน่อย ๆ กับรูปโฉมใหม่ หาเพื่อนไม่ค่อยเจอ...
ขอบคุณค่ะที่มาพร้อมดอกไม้สีม่วงแสนสวย...ดอกทิวลิปหรือเปล่าคะ
ขอบคุณค่ะ
(^__^)
สวัสดีค่ะอ. umi
จริงด้วยค่ะ เกินไป...ก็ไม่พอดี...
แต่การหาความพอดี ต้องทำจิตใจให้ดีพอก่อนนะ....
ขอบคุณค่ะ
(^___^)