หันมาให้ความสำคัญกับตัวโครงสร้างของชีวิตมากกว่าแค่พื้นผิวที่ฉาบฉวยภายนอกกันดีกว่านะครับ

           หากพูดถึงคำว่า "โครงสร้าง" หลายคนคงจะนึกถึงบ้านหรือตึกก่อสร้างใหญ่ ๆ ที่จำเป็นต้องมีโครงสร้างที่แข็งแรงไว้เพื่อรองรับไม่ให้ตัวบ้านหรือตึกนั้นเกิดพังทลายลงมาได้นะครับ...

 

           สำหรับผมแล้ว ผมมองว่า "ชีวิต" ของคนเราก็เหมือนกันนะครับ จำเป็นต้องมีโครงสร้างที่แข็งแรงพอที่จะรองรับการเจริญเติบโตของชีวิตของเราที่เพิ่มขึ้น และอุปสรรคต่าง ๆ ที่เราต้องเจอะเจอในแต่ละช่วงของชีวิตครับ...

 

 

           ผมเห็นชีวิตของคนบางคน ดำเนินชีวิตในแต่ละวันด้วยความฉาบฉวย ผิวเผิน และไม่ได้เข้าถึงแก่นแท้ของเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของตนเองเลย มีเพียงการต่อเติมชีวิตของตนเองในแต่ละวันด้วยการฉาบเพียงพื้นผิวรอบนอก โดยไม่คำนึงถึงการสร้างความแข็งแรงให้เกิดขึ้นภายในโครงสร้างของชีวิตเลย...

 

           ดำเนินชีวิตของตนเองไปแบบกลวง ๆ แก้ปัญหาชีวิตของตนไปแบบเฉพาะหน้า สร้างภาพของตนเองให้เกิดขึ้นเหมือนแค่พื้นผิวรอบนอกของบ้าน จนบางครั้งตัวของตัวเองยังหลงอยู่กับภาพที่ฉาบฉวยที่ตัวเองสร้างขึ้น จนลืมไปว่าโครงสร้างที่แท้จริงของชีวิตตัวเองกำลังจะพังลง...

 

           เรื่องของชีวิตไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เลยนะครับ หันมาให้ความสำคัญกับตัวโครงสร้างของชีวิตมากกว่าแค่พื้นผิวที่ฉาบฉวยภายนอกกันดีกว่านะครับ เพราะหากโครงสร้างชีวิตเราแข็งแรงแล้ว แม้จะต้องเจอกับอุปสรรคมากเพียงใด ชีวิตของเราก็ย่อมผ่านพ้นไปได้อย่างสบาย ไม่ต้องพังทลายลงเช่นปราสาททรายนะครับ...