"...รัฐธรรมนูญที่ถูกเจาะถูกกรีดจนเป็นริ้วเป็นรอย มันมีความศักดิ์สิทธิ์อะไร..."

ในขณะที่บรรดาทั่นสอสอสอวอต่อแถวเข้าคิวลงชื่อเพื่อยื่นขอแก้ไขรัฐธรรมนูญกันอย่างคึกคักขะมักเขม้น ผู้เขียนก็เริ่มหงุดหงิดตะขิดตะขวงใจขึ้นมาทันที เพราะนั่นย่อมหมายความว่าความขัดแย้งรอบใหม่กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งแล้ว เพราะนี่มันไม่ได้เป็นไปเพื่อประชาชนอย่างแท้จริงเลย แต่มันเป็นเกมการเมืองที่พวกท่านต้องการหยั่งเชิงและท้าทายฝ่ายตรงข้าม และศรัทธาที่เสื่อมถอยของประชาชน

อยากถามว่า พวกทั่นจะแก้ไขมันไปถึงเมื่อไหร่ เขียนแล้วแก้-แก้แล้วก็เขียนใหม่ พอเห็นว่ามันเริ่มอำนวยอำนาจให้พวกทั่นไม่ได้ ก็ฉีกมันทิ้ง แล้วก็เขียนมันขึ้นมาใหม่ เขียนกันอยู่อย่างนี้ไม่จักสิ้นสุดกันเสียที ถ้าจะต้องมาแก้ไขกันแบบนี้อยู่เรื่อยๆ แล้วทำไมตอนที่เขียนไม่รู้จักพิจารณากันให้รอบคอบกว่านี้ 'ทานโทษ รัฐธรรมนูญนะครับ ไม่ใช่การ์ตูนเล่มละห้าบาท รัฐธรรมนูญฉบับนี้เป็นฉบับที่18แล้วนะครับ ต้องเขียนกันอีกกี่ฉบับ ถึงจะพอใจพวกทั่นทั้งหลาย ใช้เปลืองเป็นกระดาษทิชชูเลยนะครับ

ถ้าหากเป็นแบบนี้อยู่เรื่อยๆ แล้วเมื่อไหร่มันถึงจะสงบกันเสียที ประชาชนเขาเลือกพวกทั่นมาช่วยแก้ไขปัญหาปากท้องความเป็นอยู่ของพวกเขานะครับ ไม่ใช่มาเดินเชิดหน้าชูตาภูมิใจในอำนาจที่ได้มา โดยเฉพาะเวลานี้ปัญหาปากท้องของประชาชน เรื่องเศรษฐกิจกำลังย่ำแย่ แทนที่จะช่วยกันรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของประเทศเอาไว้ แต่พวกท่านกลับช่วยกันยืน(เอาเท้า)ยันจะแก้ไขรธน.ให้มันเอียงกระเท่เร่ ช่วยกันง่วนอยู่กับเรื่องการแก้ไขรธน. เจริญละครับทั่น 

แต่ละมาตราที่ขอแก้ไข ก็ล้วนแล้วเพื่อประโยชน์ของพวกท่านทั้งนั้น ก็ถ้าเขียนมันขึ้นมาแล้วมีคนไม่พอใจอะไร แล้วขอแก้ไขมันเรื่อยไป แล้วจะเขียนมันขึ้นมาหาพระแสงอะไรครับ รัฐธรรมนูญที่ถูกเจาะถูกกรีดจนเป็นริ้วเป็นรอย มันมีความศักดิ์สิทธิ์อะไรหรือครับ หรือเรามีรัฐธรรมนูญเอาไว้เพื่อป้องกันข้อครหาว่าเราเป็นประเทศที่อารยะเหมือนประเทศทางตะวันตกเพียงเท่านั้นใช่มั้ย อืมม์ น่าภูมิใจจังเลยเนาะ

ถ้าอย่างนั้น ในการแก้ไขรธน.แต่ละครั้ง ประชาชนก็ได้แต่มองพวกทั่นข้ามหัวพวกเขาไปมากันตาปริบๆสินะ คุณภาพของพวกท่านมันก็มาจากประชาชนคนที่มีแต่ความคิดที่ว่า...โกงบ้างก็ไม่เป็นไร ขอแต่ให้มันมีผลงานช่วยข้าได้บ้างเป็นพอ...ว่าแต่ว่า ภาษีที่เราเสียไปทุกบาททุกสตางค์ ที่ต้องลำบากหากว่าจะได้มา(เลี้ยงพวกสัมภเวสี)เหล่านั้น มันของใครกันหว่า..? หามากว่าจะได้ เสียไปก็ไม่สมประโยชน์ แล้วเราจะทำไงดีเอ่ย...???