มิตรแท้, มิตรดี

      กัลยาณมิตร  (อ่านว่า  กัน-ละ-ยา-นะ-มิต)  แปลว่า  มิตรดี คือมิตรแท้  มิตรที่ไม่มีลักษณะบาปมิตร หรือ มิตรเทียม

        กัลยาณมิตร  ได้แก่  มิตร  4  ประเภทเหล่านี้ คือ

                1.  มิตรมีอุปการะ  คือช่วยป้องกันเพื่อนและสมบัติของเพื่อน  พึ่งพาอาศัยได้ตลอด

                2.  มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์  คือ เป็นคนเปิดเผยเก็บความลับของเพื่อนได้  ไม่ละทิ้งกัน  สามารถตายแทนกันได้

                3. มิตรแนะประโยชน์ คือ ห้ามเพื่อนมิให้ทำผิด  แนะนำแต่สิ่งที่ถูกต้องดีงาม

                4.  มิตรมีความรักใคร่ คือ เป็นเพื่อนตาย  สุขทุกข์ด้วยกัน  โต้ตอบคนที่ติเตือนเพื่อน

       มิตรที่มีลักษณะ  4 ประการนี้จัดเป็นกัลยาณมิตร  เป็นมิตรแท้  ควรคบหาสมาคม.