"เพราะทุกคนล้วนเป็นคนสำคัญ"

ประสบการณ์นี้เกิดขึ้นกับสุนัขตัวหนึ่งที่ดิฉันรักมาก ชื่อแฟนต้า และจะเป็นเรื่องราวที่ดิฉันจำได้ไม่มีวันลืม

แฟนต้า จะไม่ลืมแกนะ..

 

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงต้นเดือนกันยายน ปี 2550  โดยที่คืนวันเกิดเหตุนั้นได้มีพายุลูกเห็บพัดกระหน่ำหนักมาก  ดิฉันจึงได้ปล่อยให้แฟนต้าออกจากกรงเพื่อไปหาที่หลบซ่อนตัวภายในบริเวณบ้าน  ส่วนครอบครัวของดิฉันก็ทำได้แต่อยู่ในบ้านเพราะไฟฟ้าดับ  

จนกระทั่งรุ่งเช้า ดิฉันได้ยินเสียงแม่เรียกดิฉันอย่างตกอกตกใจ  จึงได้รีบตื่นและวิ่งลงมาดู  ปรากฏว่าแฟนต้ากำลังนอนทุรนทุราย มีอาการชักและน้ำลายฟูมเต็มปาก  ดิฉันสงสารมันมาก แต่ก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร  เพราะดิฉันไม่มีความรู้เกี่ยวกับอาการหรือวิธีการรักษาใดๆเลย  

พ่อกับแม่จึงรีบพาแฟนต้าไปที่โรงพยาบาลรักษาสัตว์ และบอกให้พี่ชายและดิฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน ซึ่งตอนนั้นดิฉันเริ่มรู้สึกดีขึ้นและไม่กังวลใจมากนัก เพราะคิดว่าถ้าไปถึงมือหมอแล้ว อย่างไรสุนัขของดิฉันก็จะต้องหาย ดิฉันจึงได้ไปโรงเรียนตามปกติ

จนกระทั่งถึงตอนเย็นที่ดิฉันกลับมาบ้าน แม่ก็ได้เดินมาบอกดิฉันว่า “แฟนต้าตายแล้วนะลูก” วินาทีนั้น สมองดิฉันสับสนไปหมด ทั้งเสียใจ ทั้งไม่เข้าใจ ว่าทำไมสุนัขที่ไปถึงมือหมอแล้วถึงได้ตาย ดิฉันจึงได้ถามแม่ และได้รับคำตอบกลับมาว่า “เราไปโรงพยาบาลเช้าเกินไป ยังไม่มีหมอมาเข้าเวรสักคน แฟนต้ามันรอไม่ไหว มันเลยจากเราไป”

 

โรงพยาบาลใหญ่โต..แต่ไม่มีหมออยู่ จะมีไปเพื่ออะไรกัน

 ณ เวลานั้น สิ่งที่อยู่ในหัวของดิฉันมีเพียงแต่คำถาม  ทำไม..ทำไมถึงได้ไม่มีคนอยู่  คุณรู้ได้อย่างไรว่าคนไข้จะป่วยตอนไหน  ทำไมถึงไม่มีการเตรียมพร้อม  หรือเพราะคิดว่าเป็นแค่สุนัข  เป็นแค่ชีวิตที่ไม่มีค่า ไม่ได้ความหมายอะไร  “แต่คุณรู้ไหมว่าชีวิตชีวิตหนึ่งไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน ก็ย่อมมีคุณค่าในตัวเอง และยังมีคุณค่ากับใครอีกหลายๆคนด้วย” 

ดิฉันร้องไห้และคิดอะไรไปมากมาย จนกระทั่งได้มีความคิดนึงแวบเข้ามาในใจของดิฉัน.. บางทีนะ อาจจะไม่ใช่ความผิดของคนอื่นเสียทีเดียว ส่วนหนึ่งก็เป็นความผิดของดิฉันด้วย  ถ้าเพียงแต่ดิฉันเก่งกว่านี้ หรือมีความรู้มากกว่านี้ ดิฉันน่าจะรักษามันได้ และแฟนต้าคงจะไม่จากดิฉันไป

ประสบการณ์นี้จึงเป็นสิ่งที่จุดประกายให้ดิฉันต้องการที่จะเป็นแพทย์ที่ดี  อยากเป็นคนที่มีความรู้และความสามารถเพียงพอที่จะช่วยรักษาชีวิตของคนๆนึง และปกป้องหัวใจของใครหลายๆคนไว้ เพราะทุกคนล้วนเป็นคนสำคัญ แม้ว่าเขาอาจจะไม่รู้ตัวก็ตาม

และเมื่อคุณรู้อย่างนี้แล้วก็อย่าลืมรักษาสุขภาพของตัวเองและคนที่คุณรักด้วยนะ เพราะแม้ชีวิตคนเราจะสั้น แต่ถ้าเราสามารถทำให้มันยาวขึ้นได้อีกนิดนึง ได้อยู่กับคนที่เรารักนานขึ้น มันก็ย่อมจะดีกว่าใช่มั้ยคะ ^-^

หัวใจของคนที่คุณรักอยู่ในมือคุณแล้ว ดูแลมันให้ดีๆนะ