ครั้งที่แล้ว Osho พูดเกี่ยวกับพ่อแม่ คราวนี้มาฟังเรื่องของสามีภรรยาดูบ้าง
“. . . บรรดาสามีมักพูดว่าพวกเขารักภรรยา แต่ทว่ามันเป็นเพียงแค่ความต้องการที่จะมีอำนาจเหนือกว่าเท่านั้น พวกเขามีแต่ความหึงหวง เอาแต่แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ แล้วพวกเขาจะรักได้อย่างไร? บรรดาภรรยาก็พร่ำแต่พูดว่าพวกหล่อนรักสามี แต่ยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวันที่พวกหล่อนได้แต่สร้างนรกขึ้นมาด้วยการพร่ำบ่นว่าสามีตลอดเวลา สามีกลายเป็นอะไรที่ดูช่างน่าสมเพช มันเป็นปรากฏการณ์ที่ทุเรศ ดูน่าเกลียด ปัญหาเริ่มขึ้นมาจากการที่ภรรยาบ่นว่าสามีจนกระทั่งเขากลายเป็นอะไรบางอย่างที่แม้แต่ตัวภรรยาเองก็สูญเสียความสนใจในตัวเขาไป ใครกันเล่าจะยังคงสนใจในสามีที่ถูกเมียบ่นว่าตลอดเวลา? เขาช่างดูไร้ค่า เขาดูว่าไม่เป็นผู้ชายเอาซะเลย
สามีเองก็พยายามที่จะทำให้ภรรยากลายมาเป็นแค่สมบัติชิ้นหนึ่งของเขา และเมื่อใดก็ตามที่หล่อนตกเป็นสมบัติของเขาแล้ว เขาก็จะเลิกสนใจหล่อน เหตุผลที่ซุกซ่อนอยู่ในนั้นก็คือ ความสนใจทั้งหมดของเขานั้นขึ้นอยู่กับการที่จะได้เป็นเจ้าของ ซึ่งในตอนนี้เขาก็ได้มาแล้ว เขาจึงอยากจะลองกับผู้หญิงคนอื่นต่อไป เขากำลังเดินไปบนเส้นทางของความต้องการที่จะครอบครอง . . .”
ไม่รู้ว่า “โดนกันบ้างไหม?” รับกันไปคนละดอกสองดอกก็แล้วกัน!!
ผมกับภรรยาพยายามรักกันอย่างมีสติครับ
มีเหตุผลมากเกินไปก็ไม่มีใครยอมกัน
เจ้าอารมณ์มาก บ้านก็ร้อน
รักกันอย่างสันติ ปรองดองน่ะครับ
ให้เกียรติกันทั้งต่อหน้า และ ลับหลัง
ไม่หวงเพราะมีความเชื่อใจ
แต่เป็นห่วงมากกว่าครับ
ขอบคุณครับ
คุณ Phornphon น่าจะเป็น "คู่สามีภรรยาตัวอย่าง" ได้นะครับ . . . ขอบคุณครับสำหรับบันทึกดีๆ ของคุณ Phornphon ที่ผมเพิ่งได้มีโอกาสเข้าไปอ่าน
สวัสดีครับอาจารย์ที่เคารพ
ขอออกความเห็นนะครับ ชีวิตจริง(ของผมเอง) มันไม่เห็นชัดแบบนี้นะครับ มันกำกึ่งครับ มันซับซ้อนกว่าที่จะสรุปได้ตามตัวหนังสือนะครับ มันขึ้นอยู่ที่สภาพแวดล้อม อารมณ์ของเราในขณะนั้น สิ่งพวกนี้หรือเปล่าที่ บรรดาอาจาร์ยทั้งหลาย เรียกว่า มายา ขอความเห็นจากท่านอาจารย์เพิ่มเติมด้วยครับ
ขอบคุณท่านอาจาร์ยล่วงหน้าครับ
สวัสดีครับ คุณ pjbeej ผมยังไม่เข้าใจ คำว่า "มายา" ที่คุณ pjbeej ใช้ใน Comment ข้างบน ช่วยอธิบายเพิ่มเติมหน่อยครับ
เรียนท่านอาจารย์ครับ
คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เรารับรู้ มันจะผ่านกระบวนความคิดครับ มายาในที่นี้ของผมหมายถึง ความคิด ที่เป็นตัวสรุปออกมาว่าตัวเรากำลังถูกบ่น หรือเรากำลังหึงหวงอยู่นะครับ
ไม่รู้ว่าอาจารย์จะเข้าใจตรงกับที่ผมอยากจะสื่อสารหรือเปล่า เพราะตัวหนังสือที่ผมกำลังพิมพ์ก็ผ่าน มายา อีกเหมือนกันครับ
ด้วยความเคารพ
แต่คำลงท้ายอันนี้ไม่ได้มาจากมายา ครับ
สวัสดีค่ะ
ถ้ารู้เขารู้เราก็คงจะไปกันได้ตลอดรอดฝั่งแบบสุข สุข (ไม่ใช่แบบสุกๆดิบๆ)นะคะท่านอาจารย์
อ่านมาเรื่อยๆ ชักสงสัยว่า คนในยุคปัจจุบัน คงจะ อยู่อย่าง "รัก" ไม่ค่อยจะเป็นกันสักเท่าไรนัก
เหมือน "รัก" มันบิดเบือน ไปต่างๆ นาๆ ตามกิเลส ที่จะครอบครอง (ไร้อิสระ) ตามอำนาจ (ที่จะเหนือกว่า ที่จะบงการให้เป็น)
พวกเราคงต้องมาทบทวนนิยามของ "รัก" กันใหม่
"รัก" อย่างไร ที่จะเป็นปัจจุบันขณะ และอิสระ ไร้ข้อจำกัด ....รักที่แท้จริง
แวะมาสารภาพครับ ^0^