การเสริมสร้างมนุษยสัมพันธ์

บทที่5  1. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับมนุษยสัมพันธ์

                   1.1 ความหมายของมนุษยสัมพันธ์

                    มนุษยสัมพันธ์คือการรวมพลังของบุคคลเพื่อการทำงานและมีแรงจูงใจให้ความร่วมมือในการทำงาน   โดยมุ่งที่จะให้ผลผลิตสูง  และขณะเดียวกันบุคคลก็ได้รับการตอบสนองความต้องการทั้งทางเศรษฐกิจ สังคมและจิตวิทยา

          มนุษยสัมพันธ์หมายถึงกระบวนการจูงใจคนอย่างมีประสิทธิภาพที่ว่าด้วยศาสตร์และศิลปะในการสร้างความพอใจ  รักใคร่  ศรัทธา  เคารพ  นับถือ  ครองใจคน  โดยแสดงพฤติกรรมอย่างเหมาะสมทั้งกาย วาจาและใจ เพื่อโน้มให้เกิดความรู้สึกที่ดีใกล้ชิด เป็นกันเอง ร่วมมือ  ร่วมใจในอันที่จะบรรลุในสิ่งที่พึงประสงค์อย่างราบรื่นและอยู่ในสังคมอย่างมีความสุข

                   1.2  ขอบข่ายของมนุษยสัมพันธ์

                    1.1.2  มนุษยสัมพันธ์มีขอบข่ายกว้างขวางดังนี้

                           -   ศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมความสามารถในการรับรู้  การยอมรับตัวเองและผู้อื่น

                           -   ศึกษาเกี่ยวกับการจูงใจตนเองและผู้อื่น  เพื่อกระตุ้นให้บุคคลมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์

                           -   ศึกษาเกี่ยวกับการติดต่อสื่อสาร  ความเข้าใจระหว่างบุคคลระหว่างกลุ่มและความสำเร็จในการทำงานของกลุ่มและองค์การ

                           -   ศึกษาเกี่ยวกับปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับมนุษยสัมพันธ์ในการทำงาน  การบริหารงานแนวใหม่ ซึ่งเน้นคุณภาพของมนุษย์ การประสานความร่วมมือ การทำให้เกิดความพอใจในการทำงานร่วมกัน

                    1.2  ความสำคัญของมนุษยสัมพันธ์

                    มนุษยสัมพันธ์มีความสำคัญต่อวิถีชีวิตประจำวัน และการดำเนินงานดังนี้

                    1. มนุษยสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับตัวบุคคลมากกว่าเครื่องจักรกล

                    2. มนุษยสัมพันธ์มีส่วนช่วยจูงใจบุคคลเพิ่มผลผลิตได้มากขึ้น ซึ่งบุคคลจะกระทำเพื่อตอบสนองความต้องการทางกายภาพ ความต้องการทางด้านจิตใจและทางสังคม

                    3. มนุษยสัมพันธ์เป็นพื้นฐานของการทำงานร่วมกันเป็นทีม ซึ่งอาศัยการประสานและความร่วมมือของบุคคลที่เกี่ยวข้อง

                    1.3 ปรัชญาของมนุษยสัมพันธ์

                    1. มนุษย์ทุกคนมีคุณค่าความเป็นคนเท่าเทียมกัน ต้องการเป็นผู้ที่มีคุณค่าและความสำคัญต้องการการติดต่อเกี่ยวข้องฉันท์มิตร

                    2. มนุษย์มีความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด มีความต้องการทางด้านวัตถุและจิตใจ เมื่อได้รับการตอบสนองในระดับหนึ่งก่อจะก่อให้เกิดความสัมพันธ์อันดีต่อกัน

                   3.  การไม่เบียดเบียนกันและกันของมนุษย์ทำให้สังคมสงบสุขและอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข

                   1.4  ทฤษฎีการยอมรับสรุปว่าผู้ใต้บังคับบัญชาจะทำตามคำสั่งผู้บังคับบัญชาก็ต่อเมื่อ

                    1.  ผู้ใต้บังคับบัญชามีความสามารถที่จะข้าใจคำสั่งนั้นได้

                    2.  เมื่อผู้ใต้บังคับบัญชามีความเชื่อว่าคำสั่งนั้นมีประโยชน์ต่อตัวเขาเอง

                    3.  เมื่อผู้ใต้บังคับบัญชาเชื่อว่าคำสั่งนั้นมีประโยชน์ต่อหน่วยงาน

                    4.  เมื่อผู้ใต้บังคับบัญชามีความพร้อมที่จะทำตามคำสั่งนั้นได้

                    1.5 ทฤษฎี  X   และ   ทฤษฎี   y

              เป็นความเชื่อเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์ของ Douglas megregor ว่า ลักษะธรรมชาติของมนุษย์แบ่งเป็น 2 ประเภทตามทฤษฎีคือ

                  

                   ทฤษฎี  X   สรุปว่า

                   1.  คนส่วนมากไม่ชอบทำงานเกียจคร้าน

                   2.  คนส่วนมากไม่มีความทะเยอทะยาน ไม่ชอบการรับผิดชอบต้องการที่จะได้รับการควบคุมบังคับมาก

                   3. คนส่วนมากมีขีดความสามารถในด้านการสร้างสรรค์น้อยเกี่ยวกับการแก้ปัญหาต่างๆในองค์การ

                  4.  คนจะทำงานเพื่อสนองความต้องการทางด้านร่างกายและความปลอดภัยเท่านั้น

                  5. คนส่วนมากต้องการที่จะได้รับการควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดและชอบที่จะให้ใช้อำนาจบังคับบ่อยๆ

                  

                 ทฤษฎี   Y    สรุปว่า

           1.  การกระทำของมนุษย์ มิใช่ผลของการบังคับ แต่เป็นการกระทำที่เกิดจากความเต็มใจอยากทำงาน

                 2.  ทุกคนมีความรับผิดชอบ รู้จักควบคุมตัวเอง

                 3.  ทุกคนมีความรู้สึกอยากสร้างสรรค์เกี่ยวกับปัญหาต่างๆ ขององค์การ

                 4.  ทุกคนจะทำงานเมื่อได้รับการยกย่องนับถือ มีความเชื่อในความสามารถของตน

                 5.   ทุกคนสามารถที่จะบังคับควบคุมตัวเองได้ ถ้าหากได้รับการจูงใจที่เหมาะสม

 

สรุป  มนุษยสัมพันธ์เป็นกระบวนการจูงใจคน เพื่อให้มาซึ่งความรัก ความนับถือ ความพอใจ ความร่วมมือความสุข เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ตามเป้าหมายที่วางไว้ของบุคคลและองค์การ