หากจะสั่งสอนศิษย์ให้เป็นอย่างที่ตนหวังเคยปลูกฝังใส่อะไรให้ศิษย์บ้าง น้ำที่รดแต่ละหยดมาจากใจหรือจากไหน มีดตัดกิ่งตัดใบคมพอแล้วหรือยัง เคยพรวนดินใส่ปุ๋ยให้เขาเท่าไรกัน หากต้องการให้ศิษย์นั้นดูงามตา

          ไม่ได้มีประสบการณ์ในการสอนมากมายนัก แต่ด้วยความที่เป็นนักศึกษาอาชีวะมาก่อนและชีวิตค่อยข้างจะผูกพันเกี่ยวข้องอยู่กับวงการการศึกษามาตลอด จึงมองภาพลักษณ์ของนักศึกษาอาชีวะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด อาจจะโชคดีที่ตนเองจบมาทางด้านจิตวิทยาการศึกษาด้วยกระมังถึงได้เข้าใจความเป็นไปในธรรมชาติของเด็ก

          เคยป้อนคำถามถามตนเองทุกครั้งเมื่อจิตอยู่ในความสงบ ว่าทำไมในโลกกว้าง ๆ ถึงมีคนมองภาพลักษณ์นักศึกษาอาชีวะแคบจนเกินไป แล้วทำไมภาพลักษณ์ที่เขาเห็นจึงเป็นเช่นนั้น เกิดคำถามมากมายให้ได้คิด ซึ่งเป็นความรู้สึกผิดแผกแตกต่างจากตนมอง อาจเพราะด้วยความเป็นเด็กช่างมือซ้ายถือไม้ที มือขวาถือแชลง จึงทำให้ภาพลักษณ์กลายเป็นกุ๋ยข้างถนนหรืออย่างไร แต่ในความเป็นนักศึกษาเด็กก็คือเด็ก ยังมีจิตใจของความรักดี มีใจใฝ่เรียนรู้ มีความอ่อนไหวต่อสิ่งรอบข้าง และมีบางอย่างเหมือน ๆ กับเด็กทั่ว ๆ ไป

          ความเป็นจริงกฎของธรรมชาติมีขาวก็ต้องมีดำ มีมืดย่อมมีสว่าง เหรียญย่อมมีสองหน้าเสมอ คนไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนในสภาพแวดล้อมที่ดีอย่างไรย่อมมีมุมมืดและมุมสว่างของชีวิตเช่นเดียวกัน หากเมื่อมองลงไปถึงจิตใจข้างในเด็กก็ยังคงเป็นผ้าขาวที่ใสและบริสุทธิ์ ไม่มีรอยเปื้อนหมองใด ๆ ให้ได้เห็น หากแต่อยู่ที่การหล่อหลอมเติมแต่งแต้มสีสันลงไปหนักเบาแล้วแต่มือครูจะลงสี

          บ่อยครั้งที่ตนมองกลับพบว่า หากต้นไม้ต้นหนึ่งปลูกไว้ที่หน้าบ้านมั่นตัดแต่งกิ่งก้าน รดน้ำ พรวนดิน และใส่ปุ๋ยให้พอเหมาะ พืชนั้นย่อมงามตาเมื่อได้ยล เก็บเกี่ยวผล ดอกใบให้ได้กิน ยังอาจเป็นที่ชื่นชมของเหล่าบรรดาผู้พบเห็น แต่หากต้นไม้ต้นหนึ่งไซร้ปลูกไว้แต่กลับไม่เหลียวแล ย่อมเป็นธรรมดาที่ต้นไม้จะเหี่ยวเฉา ภาพสะท้อนจากต้นไม้ที่ได้ยลย่อมก่อเกิดคำถามตามมาได้มากมาย เป็นเพราะความไม่เอาไหนของต้นไม้หรือเป็นเพราะความไม่ใส่ใจของคนปลูก เป็นคำถามที่รอคำตอบจากคุณครูว่าที่เป็นอยู่ทำดีกันแค่ไหน หากจะสั่งสอนศิษย์ให้เป็นอย่างที่ตนหวังเคยปลูกฝังใส่อะไรให้ศิษย์บ้าง น้ำที่รดแต่ละหยดมาจากใจหรือจากไหน มีดตัดกิ่งตัดใบคมพอแล้วหรือยัง เคยพรวนดินใส่ปุ๋ยให้เขาเท่าไรกัน หากต้องการให้ศิษย์นั้นดูงามตา เหล่าบรรดาผู้พบเห็นได้ชื่นใจ ทั้งหมดนี้ไซร้อยู่ที่ใครกัน หากภาพนั้นย่อมสะท้อนถึงตัวครูผู้สั่งสอน 
 
  

          ให้ – เมื่อเขาขอ เป็นการดี
          ให้ – โดยความเข้าอกเข้าใจ แม้เขาไม่ได้ขอเป็นการดีขึ้น
          และเมื่อศรัทธาจะให้, เที่ยวเสาะหาผู้ควรได้รับ,
          เป็นความบันเทิงใหญ่ยิ่ง ยิ่งกว่าการให้เสียอีก

          It is well to give when asked, it is better
          to give unasked through understanding;
          And to the open-handed, the search for one
          who shall receive is joy greater than giving.

                                                                   The Prophet.