ยามเช้าวันนี้ก่อนที่จะเห็นสุริโยทัยไขแสงส่องลงมายังผืนโลกได้แวบลงมาเดินเล่นกินลมชมวิวทิวขุนเขาคอหงส์งามยามเวลานี้ที่เมืองหาดใหญ่ มองขึ้นไปบนฟ้าไร้แสงจันทร์ดาราหลบเข้ากลีบเมฆฝนที่หนาแน่นบดบังแสงไว้มิดชิด ถึงกระนั้นก็ยังเริ่มเห็นความสว่างตามติดมา
เลยมีเรื่องเล่าคนเดินทางสว่างนี้ละว่า...
1 . คนใดก็ตามมีจิตใจโอนเอียงไปสนิทสนมแนบชิดชอบในธรรมะ
2 . คนใดก็ตามพยายามลดละเลิกทางอบายมุขหรือทางไม่ดี ซึ่งเป็นเส้นทางมีแต่อกุศล
3 . คนใดก็ตามมักมีปกติชอบฝึกหัดดัดจิตใจของตนอยู่เสมอ
4 . คนใดก็ตามมักชอบมีความหวังผลให้ตนเองพ้นจากบ่วงมาร
5 . คนใดก็ตามมีความเพียรพยายามมีตนเองแลเป็นที่พึ่งแห่งตน
6 . คนใดก็ตามมักมีสติระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมอยู่เสมอ
7 . คนใดก็ตามชอบแผ่เมตตาปรารถนาดีต่อสรรพสิ่งในโลกจักรวาลอยู่เสมอ
8 . คนใดก็ตามมักมีธรรมอันเป็นเครื่องอยู่ของพรหมคือมีเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขาธรรม
9 . คนใดก็ตามทำแต่ความดีเอาไว้เป็นทุนจะเกิดเป็นบุญหรืออาหารกินระหว่างเดินทางไปในโลกโลกีย์เช่นนี้
เขาคนนั้นชื่อว่าเป็น...คนเดินทางสว่าง...นั้นแล.
จอง
มารับธรรมะค่ะ
สาธุ
สวัสดี ยามเช้า ครับอาจารย์
วันนี้ ได้อ่าน 3-4 บันทึก ที่สกิดเตือนใจเป็นยิ่งนัก
ผมอ่านบันทึกของอาจารย์ แล้ว
ผมคิดถึงคำของพระอาจารย์มหาประทีบ แห่งสำนักสงฆ์หาดทรายแก้ว ที่สงขลา สมัยเมื่อ 20 ปี ที่แล้ว
ท่านปลุกลูกเณร...ทุกเช้า
ด้วยคำกลอนนี้ ครับ
"สุริโยทัยไขแสงบอกแจ้งแล้ว
หมู่วิหคร้องเจียกแจ้ว...แสวงหา
ซึ่งอาหารทยานไปในนภา
หมู่ปักษายังขยันหมั่นหากิน
ท่านที่รักจะซบนอนอยู่ใยเล่า
ตื่นแต่เช้าเพื่อเกลาจิตเป็นนิตย์จสิน
แสวงหาพระธรรม..สัมมาเป็นอาจินณ์
ชำระล้างมลทินออกจากใจ
อายุขัย...ในมนุษย์ นี้น้อยนัก
อย่ามักชักช้า ร่ำไรเที่ยวไหลหลง
เหมือนเที่ยวหาหนวดเต่า...ตายเปล่าเลย
ฝึกให้เคย ...มีแต่ดี มีคุณ จริง...
(ประมาณนี้ แหละครับ...เป็นความทรงจำที่ผมยังจำได้ บทกลอน อาจเพี้ยนไปบ้าง เพราะ นานมากแล้วครับ ... ขณะเขียนถึงอาจารย์umi ผมก็รู้สึกว่า พระอาจารย์มานั่งอยู่ตรงหน้า จริง ๆ ครับ)
ด้วยความระลึกถึง ครับ
สวัสดีครับ คุณ berger0123
ช่วงว่าง ๆ จะได้เวลาแห่งการบันทึกเรียนรู้นะครับ
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ แสงแห่งความดี
วาว ๆ จำกลอนตอนเช้ามาเล่าไว้งดงามจิตใจดีแท้ ๆ นะครับ
นึกถึงกลอนตอนเช้าจำมาเล่าว่า...
รุ่งอรุณ อุ่นไอ อุทัยส่อง
รังสีทอง ทาบทา ท้องฟ้าสาง
อุษาโยค โลกเรืองรอง ความหมองจาง
นำค้างพรางแพรวพราว ผ่องอำไพ...
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
ตามมาจาก บันทึกเรื่องนักปรัชญาอินเดีย 16 ดีใจที่ได้เข้ามาอ่านบันทึกเรื่องนี้ ให้ข้อคิดและประโยชน์มากมาย ขอน้อมรับไว้เป็นแนวทางประพฤติปฏิบัติค่ะ
ภาพแสงสว่างของพระอาทิตย์ยามรุ่งอรุณเบิกฟ่า งดงามค่ะ อาจารย์ถ่ายภาพได้สวยมาก
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ ค่ะ
คนเดินทางสว่าง...เพื่อส่องทางให้ตนและผู้อื่น..ด้วยแสงสว่างแห่งธรรมนะคะ..ขอบคุณค่ะ...
สวัสดีครับ คุณครูใจดี
ยินดีนะครับหากบันทึกเหล่านี้เป็นประโยชน์อยู่บ้าง...
ภาพแสงอรุณอุ่นใจในยามเช้าแถวชานกรุงเมื่อครั้งไปทัวร์กรุงเก่าครับ...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
แสงแห่งดวงอาทิตย์ยามเช้า ๆ ส่องโลกภายนอก
แสงแห่งสัจธรรมส่องภายในจิตใจนะครับ
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะอ.ยูมิ
มาอ่านคนเดินทางสว่าง ...
น้อมนำไปเป็นสิ่งเตือนใจ ให้เดินทางสว่างค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีครับ คุณคนไม่มีราก
อ่านแล้วให้นึกถึงคำพระจำมาว่า...
หมั่นเตือนตน ให้พ้นจากความชั่ว
หมั่นเตือนตัว ให้พ้นจากภัยพาล
หมั่นฝึกสันดาน ให้พ้นจากความผิด
หมั่นฝึกฝนจิตตน ให้พ้นทุกข์...เอย.
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับครับผม...
ชื่นชม ๆ
ได้เลยนะสวยดีครับ...ที่ว่า
ข้อความ:
หรือ ข้อ 2 น่าจะพิมพ์ คำว่า ซึ่ง ลงไป ตามนี้ค่ะ
คนใดก็ตามพยายามลดละเลิกทางอบายมุขหรือทางไม่ดี ซึ่งเป็นเส้นทางมีแต่อกุศล
ขอโทษด้วยค่ะ อิ อิ...
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ อ.ยูมิ
มารับธรรมะเพื่อ ต้องการความสว่างค่ัะ
3 . คนใดก็ตามมักมีปกติชอบฝึกหัดดัดจิตใจของตนอยู่เสมอ
4 . คนใดก็ตามมักชอบมีความหวังผลให้ตนเองพ้นจากบ่วงมาร
ถูกใจทุกข้อ แต่ประทับใจ 2 ข้อนี้มากๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณครูจิ๋ว
เป็นเส้นทางสว่างไปในจิตใจเรานะครับ
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์ ยูมิ มาอยู่ในเส้นางธรรมนำทางสว่างด้วยความดี จะพยายามทำดีเพื่อพบทางสว่าง
อาจารย์ครับ
ขอเป็นคนเดินทางสว่างด้วยคนนะครับ
อ้อ...ขอให้เฌวาด้วยครับ
อ้าวลืมอีกคน...แม่เฌวาด้วยครับ
เอ๊ะ ยังไม่ครบเลย
พ่อ แม่ ปู่ ย่าตา ยาย ลุง ป้า น้า อา มิตร สหายทั้งหลาย ด้วยนะครับ
ฮิ ฮิ โลภไปไหมครับ