ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ยากดีมีจนคงจะไม่ใช่เรื่องใหญ่หากใจเรามีสงบ พอใจกับสิ่งที่มี...ที่เป็น ความสุขก็จะอยู่กับเราในทุกที่ ตลอดเวลา และตลอดไป

          ทุกวันหยุดผมก็คงจะเหมือนกับหลายๆ  ท่านที่จะรู้สึกปลอดโปร่งเป็นพิเศษ   หากไม่ติดงานหรือว่ามีกิจสำคัญอะไรเย็นวันศุกร์ผมจะต้องเข้าไปนอนที่บ้านสวน  ใจก็อยากจะอยู่ที่นั่นทุกวันแต่ก็ติดที่ว่าเด็กๆ ต้องมาเรียนที่ในเมืองกันทั้งสองคน  วันทำงานก็จำต้องเข้ามาอยู่บ้านพักในเมืองเพื่อความสะดวกในการเดินทาง (ข้ออ้าง) 

          เช้าวันเสาร์ที่ผ่านมา  ผมตื่นนอนมาพร้อมกับความสดชื่นของร่างกาย  ได้ยินเสียงของนกหลากหลายชนิดร้องกันอยู่เซ็งแซ่  เป็นเสียงนกอะไรบ้างนั้นผมก็ไม่ค่อยสันทัด  เพราะเท่าที่พอจะแยกเสียงนกได้ก็จะรู้จักอยู่ไม่กี่ชนิดเช่น 1) เสียงของนกกะปูด  ซึ่งจะร้องประมาณตอน 4 ทุ่ม  และประมาณตี โดยจะร้องต่อและรับกันเป็นทอดไปจนตลอดลำคลองสวนหมาก  น่าจะมีหลายสิบตัว  2) เสียงนกเอี้ยง ได้ยินบ่อยมากเพราะมาแอบกินกล้วยน้ำว้าสุกที่แขวนไว้ใต้ถุนบ้านเป็นประจำ 3) เสียงนกเขา ทั้งนกเขาใหญ่และนกเขาไฟ   นกเขาใหญ่จะร้องกันเป็นคู่ๆ หากฟังให้ดีจะพบว่าจะมีเสียงที่มีความแตกต่างกันในแต่ละตัว  มีอยู่วันหนึ่งตื่นเช้ามาได้ยินเสียงนกเขาร้องรับกัน 2 เสียงไพเราะมากๆ คงเป็นเพราะความเงียบสงบและอยู่ห่างจากบ้านเรือนของชาวบ้านทั่วไป  เลยทำให้มีโอกาสดีๆ อย่างนี้ 

           นอนฟังเสียงนกร้องอยู่พักใหญ่ๆ ลุกจากที่นอนพอเดินออกจากห้องนอนก็จะเป็นระเบียงมองออกไปเห็นต้นไม้หลายชนิด  พร้อมความสลัวๆ ของเงาต้นไม้ยามเช้าที่พระอาทิตย์เริ่มทอแสง  ที่ว่าออกจากห้องนอนก็เป็นระเบียงนั้นก็เพราะบ้าน(กระท่อมชาวสวน) ของผมไม่มีฝาบ้านเหมือนบ้านทั่วๆ ไปครับ ด้านหนึ่งเป็นห้องนอน อีกด้านหนึ่งเป็นระเบียงยาวตลอด  ได้ชื่นชมกับธรรมชาติพร้อมๆ กับการประหยัดเงินในการทำฝาบ้านครับ  อิอิ... 

          เดินลงบันไดบ้าน  ไปที่ลานบ้านที่รกๆ  เพราะช่วงหน้าฝนหญ้าจะขึ้นเร็วมาก (ข้ออ้างที่จริงยังไม่ได้ตัด)  เดินผ่านไปช้าๆ ก้มมองที่พื้น เอ๊ะ...หญ้าที่เราเห็นไกลๆ ดูเหมือนจะมีเพียง 1 หรือ 2 ชนิดที่เขียวติดกันเป็นพรืดไปหมดนั้น  หากพินิจพิเคราะห์ให้ดีจะเห็นว่ามีต้นไม้-หญ้าต้นเล็ก - ต้นใหญ่อยู่ผสมปนเปกันมากมาย และหลากหลายชนิด 

          ก้มลงดูใกล้ๆ ต้นไม้แต่ละต้นนั้น เขามีลักษณะที่เหมือนและแตกต่างกันไปอย่างน่าอัศจรรย์  บางต้นกำลังออกดอกหากมองใกล้ๆ จะเห็นความสวยงามไม่แพ้ไม้ดอกที่คนชอบปลูกอยู่โดยทั่วไป  บางชนิดเล็กเสียจนกล้องเกินขีดความสามารถของกล้องที่จะเก็บความสวยงามนั้นมาแบ่งปันกันได้ชม 

          ผมมีภาพมาฝากครับ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       หญ้าและต้นไม้ใหญ่น้อยทุกชนิดที่เห็นผมไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเรียกชื่อว่าต้นอะไร (ไม่รู้จักก็ไม่เห็นเป็นไรนะครับ) ได้แต่นำกล้องมาเก็บบันทึกภาพความสวยงามเหล่านั้นไว้  เพื่อยืนยันว่าความสวยงามของธรรมชาตินั้นมีอยู่รอบๆ ตัวเรานี่เอง   เป็นเช้าวันใหม่ที่ผมมีความสุขอีกวันหนึ่ง  ที่ทำให้ผมนั่งนิ่งๆ อยู่อย่างเงียบๆ  เหมือนประหนึ่งว่าเราได้ค้นพบตัวเอง หรืออะไรสักอย่างประมาณนั้น.... 

        ....หากเราไม่มองข้าม   เราก็จะเห็นว่ามีความสวยงามของธรรมชาติอยู่ทุกที่  ทุกหนทุกแห่ง รอบๆ ตัวเรา   ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน  ยากดีมีจนคงจะไม่ใช่เรื่องใหญ่หากใจเรามีสงบ  พอใจกับสิ่งที่มี...ที่เป็น   ความสุขก็จะอยู่กับเราในทุกที่  ตลอดเวลา  และตลอดไป

สิงห์..ป่าสัก   31 ส.ค. 2552