มิอยากให้แขกผู้ทรงเกียรตินี้จากเราไปเลย

เดือนเราะมะฎอนนับได้ว่าเป็นเดือนที่สุดแสนจะประเสริฐมากมายครับเพราะทุกวินาทีของชีวิตเราแล้วช่างมีคุณค่าเหลือคณานับได้ครับ

 

(มัสยิดฮารอมัยน์  ณ มหาวิทยาลัยอิสลามยะา)

        ตั้งใจตั้งแต่ก่อนเริ่มเข้าเดือนเราะมะฎอนแล้วครับว่าจะงดรับงานนอกเพราะตั้งใจจะอยู่กับแขกผู้ทรงเกียรติอย่างเดือนเราะมะฎอนให้เต็มที่มากที่สุด แต่ไปๆมาๆตั้งแต่พอเริ่มเข้าเดือนแห่งความประเสริฐนี้เลยครับได้รับโทรศัพท์จากสำนักพิมพ์โรตีบุค ครับ อยากได้อายะฮฺประทับใจและมุมมองต่อการดำรงชีวิตเพื่อลงในวารสารฉบับใหม่เดือนหน้า ก็รับปากเขียนให้และส่งไปให้แล้วครับ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) ผ่านไปสัก ๒ วันก็มีงานวิจัยของ ปปช. เข้ามาครับให้ช่วยตรวจทานการเขียนครับจากทีมวิจัยที่เคยทำงานวิจัยร่วมกันของ สทศ. ที่เพิ่งปิดเล่มไปครับพร้อมการตอบรับด้วยดีในการทำงานจากทาง สทศ. ครับ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) พร้อมเตรียมเผยแพร่ในเว็บไซต์ของ สทศ. ครับเร็วๆนี้

         นั่งทำงานไปสักพักได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์ธรรมศาสตร์ท่านนึงครับ มิใช่ใครที่ไหนเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียน ม.อ.ปัตตานี ครับโทรติดต่อสัมภาษณ์การสอนภาษาไทยแบบปูรณาการ และ การขับเคลื่อนการศึกษาในพื้นที่ฯ ของรัฐสภาครับ สามเทปครับ (ชีพจรลงเท้าครับ...งานเข้า) งานนี้จะต้อเดินทางไปบางกอกอีกแล้วครับช่วงก่อนเอียะติกัฟนี้ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ)

         นับว่าเป็นเดือนที่ประเสริฐจริงๆครับได้หลายเด้งในรอบเดือนครับ ขอพระเจ้าโปรดชี้นำแนวทางและตอบรับทุกๆการงานที่ทำด้วยเถิด อามีนๆๆๆๆๆๆๆ

         ขอให้มีความสุขสำหรับการทำงานช่วงเราะมะฎอนนี้ ทุกๆท่านนะครับ คงอีกนานกว่าจะได้กลับมาเขียนบล๊อกอีก ขอใช้เวลาและให้เวลาที่มีอยู่ตลอดเดือนนี้มีคุณค่ามากที่สุดดุจประหนึ่งว่า "มิอยากให้แขกผู้ทรงเกียรตินี้ได้จากเราไปเลย เราะมะฎอนจ๋า"