นักเรียนของฉัน..อาจกลายเป็นเด็กหลงรักเมฆไปแล้วก็ได้  แต่ละวันพวกเขาจะมาบอกว่าเห็นเมฆเป็นตัวอะไร งดงามแค่ไหน และมาบอกให้ฉันไปถ่ายภาพเมฆ  อย่างเช่นวันนี้วิ่งมาบอกว่า "คุณครูครับไปถ่ายภาพมังกรคลุกฝุ่นหน่อยครับ"  ตรงโน้นก็หมา ตรงนี้ก็แมว ตรงโน้นก็ปลา  ตรงโน้นก็แมงปอ  ตรงโน้นก็ประการังครับ ฯลฯ  "คุณครูครับเร็ว ๆ ครัวเมฆมันกระจายไปแล้วครับ"...

           เมฆงดงามแทบทุกวันโดยเฉพาะตอนบ่าย ๆ   มองไปทั้ง ๔ ทิศของโรงเรียน  สดชื่นสบายตา ความสุขเล็ก ๆ ปราศจากแสง สี เสียงที่เป็นมลพิษทางความรู้สึก