พี่เหมียว ("เมียวดี" - คุณครูสายตา รร.พุทธิโศภณ เชียงใหม่)

นำภาพสุดแสนน่ารักชุดนี้มากฝากในบันทึก

กิจกรรม พับกระดาษ ในงานมหกรรมรักการอ่าน (2) อาทิตย์ 16 ส.ค. 2552 ข้อคิดเห็น 5 ครับ

 

 

สวัสดีค่ะคุณครูดอกเตอร์ชิว คนใจดี

         วันนี้มารายงานว่าเด็ก ๆต่างยินดีปรีดิ์เปรมที่ได้ปากเพิ่ม เป็นปากสำรองค่ะ   นำพกใส่กระเป๋านักเรียนไว้เป็นประจำในเวลาที่คุณครูบอกให้ท่องอาขยาน ท่องสูตรคุณก็นำปากออกมาทุกคนและตั้งใจท่องกว่าปกติค่ะ

    ขอบคุณคุณครูดอกเตอร์ชิวมาก ๆ นะคะ

ระลึดถึงเสมอ...พี่เหมียว

 

 

 

 

พี่เหมียวเคยบอกไว้ว่า...ตั้งแต่เห็นปากขยับได้นี้....

แว้บแรก...ก็นึกได้เลยว่าจะนำไปใช้เป็นเครื่องมือในการเรียน-เล่นของเด็กๆ ยังไง


"เอ้า! เด็กๆ หยิบปากของตัวเองขึ้นมา....แล้วท่องสูตรคูณ (ท่องอาขยาน ฯลฯ) พร้อมๆ กัน"

"สองหนึ่งสอง สองสองสี่...."

(สำหรับเด็กบางคน : "คุณครูขา...วันนี้หนูลืมเอาปากมาค่ะ" :-X)

 

เห็นเด็กๆ เรียน-เล่น อย่างนี้แล้วสุขเหลือเกินครับ

แต่ที่ยินดีอย่างที่สุดก็คือ

รู้สึกว่าสังคมไทยของเรานั้นสุดแสนจะโชคดี

ที่มี ศน.ที่เก่ง มุ่งมั่น จริงจัง จริงใจ อย่าง พี่อ้วน

มีครูที่เป็นครูโดยจิตวิญญาณที่คิดอยู่ตลอดเวลาว่า จะทำให้เด็กๆ เรียนอย่างสนุกอย่างไร อย่างพี่เหมียว

มีครูที่อุทิศตนปิดทองหลังพระ เพื่อให้งานเดินหน้าได้อย่างราบรื่น เช่น ครูกรอง ครูผ่อง และทีมงานของพี่ ศน.อ้วน ฯลฯ

 

ท่านทั้งหมดนี้คือ ครูดี-คนดี ศรีแผ่นดิน

ที่ผมขอน้อมคารวะด้วยใจจริงครับ

 

* ขอกราบคุณครูทั้งหลายที่อุทิศตนให้แก่เด็กไทยและการศึกษาของไทย *