pa dang with love

เป็นประโยคหรืิอวลีที่เขียนอยู่บนกระดาษแผ่นเล็กสอดมาในหนังสือ "เรียนนอกฤดู"ของอาจารย์พนัส ปรีวาสนาหรือที่ใช้นามแฝงใน gotoknow ว่า "แผ่นดิน"

 

กระดาษแผ่นเล็กแผ่นนั้น คงเป็นลายมือของ อ.ขจิต ที่เป็นผู้ส่งหนังสือมาให้ รวมถึง หนังสือเจ้าเป็นไผ

 

ป้าแดงยังไม่ได้เปิดอ่านหนังสือทั้งสองเล่มนั้น เพราะจิตใจยังว้าวุ่นกับอาการป่วยของพ่อ

แต่.........เมื่อวัีนก่อน ป้าแดงหยิบมันขึ้นมา  เห็นคำว่า "pa dang with love" ดูเหมือนว่า รอยยิ้มเล็กๆเกิดขึ้นที่มุมปากได้โดยไม่ได้ตั้งใจ

 

ใครนะบอกว่า "มีรักที่ใด ที่นั่นมีทุกข์" คงเหมือนเรารักพ่อ และเป็นทุกข์กับอาการป่้วยของพ่อ

 

แต่..........ป้าแดงไม่้อยากคิดแบบนั้น อยากกลับคิดไปว่า

"น่านนะสินะ.........เมื่อมีรัก ย่อมหมดทุกข์"

 

รักที่จะให้ รักที่จะแบ่งปัน รักที่จะยอมรับกับความทุกข์

 

รัก.....สร้าง.....โลก

 

แล้วจะมามัวทุกข์โศกกันอยู่ทำไม

จะมาอิจฉาริษยาให้จิตใจร้อนรนกันอยู่ทำไม

หันหน้าเข้าหากัน มอบความรักให้แก่กันและกัน...........น่าจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า.........เป็นไหนไหน

 

บันทึกนี้เขียนขึ้นในอารมณ์ที่อยากเปลี่ยนทุกข์ให้เป็นรักที่จะยอมรับมัน

และอยากจะบอก อาจารย์ขจิตว่า ขอบคุณสำหรับหนังสืออันทรงคุณค่า และมิตรภาพที่หยิบยื่นให้ ครั้งต่อไป ช่วยเขียนชื่อ ป้าแดง เป็น daeng ด้วยนะคะ เพราะเขียนแบบนั้น อาจารย์ภาษาอังกฤษของป้าแดง บอกว่า ออกเสียงว่า ด่าง แล้วมีเพื่อนรักหลายคนที่ยังจำได้ มักเรียกป้าแดงว่า ไอ........ด่าง...........ฟังดูชอบกลแบบพิลึกๆๆอ่ะค่ะ