คำว่า ดอกเตอร์ นี่ช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน แค่ได้ยินก็ชื่นใจ แต่ใครจะรู้บ้างว่ากว่าจะได้มานั้นต้องไข่วคว้า ดิ้นรน กันขนาดไหน ทั้งชีวิต และวิญญาณ ทุกลมลหายใจเข้าออก ที่ต้องระลึกไว้เสมอว่า ต้องสู้ เพื่อชัยชนะ เพื่อ PhD ที่หอมหว

                   การเรียนปริญญาเอกเป็นเรื่องยาก ที่เรารู้ตั้งแต่แรกแล้ว เพราะถ้าไม่เช่นนั้น ดอกเตอร์ คงเดินกันเต็มบ้านเต็มเมือง แต่ยังไงเราก็อยากเรียน อยากมีคำนำหน้านามว่า ดอกเตอร์ อยากให้ใครต่อใครเรียกเราว่า อาจารย์ ฟังดูแล้วมันช่างโก้เก๋ซะนี่กระไร แต่ก็นั่นแหละ ของยิ่งสูงยิ่งต้องดิ้นรนปีนป่าย ใครๆก็รู้ คำว่า ดอกเตอร์ นี่ช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน แค่ได้ยินก็ชื่นใจ แต่ใครจะรู้บ้างว่ากว่าจะได้มานั้นต้องไข่วคว้า ดิ้นรน กันขนาดไหน ทั้งชีวิต และวิญญาณ ทุกลมลหายใจเข้าออก ที่ต้องระลึกไว้เสมอว่า ต้องสู้ เพื่อชัยชนะ เพื่อ PhD ที่หอมหวล และ สง่างาม

                   ตอนนี้การเรียน Course Work ของเราก็ผ่านไปได้ด้วยดีทั้งๆที่ระหว่างเรียน ก็หวุดหวิดเลิกรา ยกธงขาวยอมแพ้ไปตั้งหลายหน แต่เสียดายเงินที่ลงทะเบียนไปเป็นแสน หนังสือประกอบการเรียนที่ซื้อหามาจนเต็มตู้ และที่สำคัญเสียหน้านี่สิที่ยอมไม่ได้ ก็เลยต้องฝึกคิดใหม่ ตั้งใจ และตั้งเป้าหมายว่า ต้องทำให้ได้ ในที่สุดด้วยความทุ่มเท (แบบเบาๆ) เราก็ผ่านการสอบ QE Qualification Examination ด้วยดี คือสอบผ่านได้ในครั้งเดียว ต้องขอบคุณพี่ๆ ที่เรียนด้วยกัน เพราะการเรียนระดับปริญญาเอก ไม่ควรเรียนคนเดียว เพราะนอกจากจะทำให้ความรู้ไม่ต่อยอดแล้ว ยังไม่สร้างเครือข่ายอีกด้วย ดังนั้นการเรียนเป็นกลุ่ม ทำงานเป็นทีม กระตุ้นความคิดทางปัญญาซึ่งกันและกัน จะทำให้การเรียนง่ายขึ้น นี่เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้สอบผ่านในครั้งแรก

                  และแล้วส่วนที่ยากที่สุดของการเรียนปริญญาเอก คือ การทำดุษฎีนิพนธ์ เพราะนั่นหมายถึงทุกอณูของความคิด ต้องจดจ่อ และ ทุ่มเทให้กับงานวิจัยชิ้นนี้ เพราะแค่ขั้นตอนแรกในการ นำเสนอหัวข้อดุษฎีนิพนธ์ ก็เล่นเอาวันเวลาหายไปเป็นเดือน ซึ่งขณะนี้ก็ยังไม่รู้ว่าจะผ่านหรือเปล่า แล้วครั้งหน้าจะมาเล่าขั้นตอนการทำ ในแบบฉบับของตัวเองอีกครั้ง เพราะตอนนี้ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน สิ่งที่กำลังทำยังไม่รู้ว่าจะได้รับการยอมรับจากเหล่าคณาจารย์หรือไม่ คงต้องต่อสู้ Defence กันอีกมากมาย แต่เพื่อฝัน เพื่อความภาคภูมิใจ และเพื่อจะนำความรู้ที่ได้มาถ่ายทอดให้แก่สังคม ก็จะพยายามต่อไป