ทำให้เกษตรกรที่เข้ามาหาหรือติดต่อเราได้รับในสิ่งที่เขาปรารถนาบ้างก็ยังดี แค่นี้ก็มีความสุขแล้วละครับ

         เช้านี้ผมได้รับโทรศัพท์ติดต่อมาจากเกษตรกรท่านหนึ่ง  ทราบว่าภูมิลำเนาอยู่เมืองกรุง  แต่ตอนนี้มาทำสวนส้มอยู่แถวอำเภอคลองขลุง  อายุส้มกำลังได้ 3 ปี แต่คนดูแลเริ่มจะไม่มาดูแลเลยต้องมาทำสวนส้มเอง  ตัวเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องส้มเขียวหวาน  ตอนนี้ส้มเริ่มจะมีปัญหาขั้วเหลือง-หล่น จึงได้ติดต่อมาที่ผม  (ทราบว่าหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตแล้วเจอบางบันทึกของผมที่บันทึกเกี่ยวกับโรงเรียนเกษตรกรส้มเขียวหวานเมื่อหลายปีก่อน  จึงหาเบอร์แล้วโทรติดต่อมา)

         ผมก็เรียนไปตามตรงว่าผมไม่ใช่คนปลูกส้มเขียวหวาน   ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องส้มเขียวหวาน   ความรู้ที่มีก็เป็นความรู้ในตำราซึ่งก็มีและหาอ่านจากตำราได้ทั่วๆ ไป  แต่ผมจะขออนุญาตแนะนำคนที่ปลูกส้มเขียวหวาน(ที่พวกผมเรียกเขาว่าเป็นอาจารย์) แล้วมีปัญหาคล้ายๆ กัน  และเขาก็ได้ปรับเปลี่ยนสวนส้มไปทำอย่างอื่นไปบ้างแล้ว  ไม่ทราบว่าหากจะให้ติดต่อและแลกเปลี่ยนความรู้กันเองโดยตรง จะยินดีไหม...

         เสียงตามสายของเกษตรกรท่านนั้นบอกตอบรับมาด้วยความยินดี   เพราะจะได้คุยกับคนที่เก่งเรื่องส้ม  และเจอปัญหาเหมือนๆ กัน 

         ปัญหาต่อมาก็คงจะเป็นเบอร์ที่โทรติดต่อครับ  เพราะผมเก็บเบอร์โทรศัพท์ของอาจารย์พงษ์ศักดิ์  เกษตรกรที่เป็นอาจารย์ส้มเขียวหวานของพวกผมไว้ที่บ้าน  ครั้นจะกลับไปเอาก็เสียเวลา  นึกขึ้นได้ว่าเมือต้นเดือนได้แวะไปเยี่ยมเยียนสวนของอาจารย์พงษ์ศักดิ์  และผมได้ให้พี่สายัณห์เก็บภาพบ้านที่มีป้ายสวนและเบอร์โทรศัพท์ติดอยู่ไว้ด้วยเผื่อเกิดประโยชน์  จึงรีบเข้าไปดูที่ภาพที่ถ่ายไว้แล้วก็ได้เบอร์โทรให้แก่เกษตรกรที่ติดต่อขอความช่วยเหลือมาได้อย่างรวดเร็ว 

        บันทึกนี้เลยขอนำภาพบรรยากาศวันที่ผมและพี่สายัณห์ ได้แวะไปเยี่ยมเยียนและพูดคุยกับอาจารย์พงษ์ศักดิ์ เกษตรกรที่มีความรู้เรื่องส้มเขียวหวานดีมาก แต่ก็ยอมที่จะปรับพืชที่ปลูกไปเป็นพืชอื่นด้วยเพื่อความอยู่รอด ลดความเสี่ยง และความมั่นคงของอาชีพเกษตรกรรม....เพราะส้มเขียวหวานบางครั้งก็ไม่ได้หวานอย่างที่คิด


อาจารย์พงษ์ศักดิ์ และแปลงมะนาวอายุ 1 ปี และมะเขือที่ปลูกแซม ทดแทนส้มโชกุนที่ตัดทิ้งประมาณ 20 ไร่

 
แปลงส้มเขียวหวานที่ทดแทนด้วยกล้วยไข่และมะนาว


ป้ายสวนและเบอร์ติดต่อที่เก็บภาพไว้แล้วก็ได้ใช้ประโยชน์ในวันนี้

          การทำอาชีพนักส่งเสริมการเกษตร   เราคงจะไม่สามารถที่จะรู้ไปหมดทุกเรื่อง เก่งทุกด้านเสมอไป (เพราะมันเป็นไปไม่ได้) แต่อย่างน้อยเราก็ควรรู้ว่าคนเก่งเรื่องนั้นๆ อยู่ที่แห่งใดในพื้นที่การทำงานของเรา เป็นนายหน้าให้คนที่รู้เรื่องส้มหรือเรื่องอื่นๆ  กับคนที่สนใจเรื่องส้มหรือเรื่องนั้นๆ ได้มาพบปะแลกเปลี่ยนกันความรู้และประสบการณ์กับในทุกเวที-ทุกโอกาส  (เราก็จะได้เรียนรู้ตามไปด้วย)  ฯลฯ หรือทำให้เกษตรกรที่เข้ามาหาหรือติดต่อเราได้รับในสิ่งที่เขาปรารถนาบ้างก็ยังดี  แค่นี้ก็มีความสุขแล้วละครับ

บันทึกมาเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

สิงห์ ป่าสัก  26   สิงหาคม  2552