บั้งไฟใหญ่สมัยก่อนหมายถึงบั้งไฟขนาด 3 - 5 หมื่น ( ประมาณ 50 กิโลกรัม ) ในปัจจุบันเทคโนโลยีสูงขึ้น สามารถทำบั้งไฟล้านแล้ว ( 1000 กิโลกรัม )
บั้งไฟใหญ่ถือว่าเป็นไฮไลท์ของงาน การจุดต้องมีพิธีรีตองเยอะ สร้างความตื่นเต้นเร้าใจให้มากที่สุด เริ่มจากวิธีจุดชนวน อาจใช้บั้งไฟม้า ( แถวปทุมธานีเรียกว่าลูกหนู ) หรือชนวนบักแปบ ซึ่งจุดแล้วไหม้เร็วมาก หรือชนวนหลอน ซึ่งติดบ้างดับบ้างให้ได้ลุ้นตลอดเวลา ขณะจุดก็จะมีกะโพก(พลุ) ระเบิดเป็นระยะ มีบั้งไฟจินายจุดเสียงดังจุ๊ด จิ๊ด พุ่งขึ้นไปกระจาย มีบั้งไฟน้อยๆ จุดนำขบวนเป็นระยะเพื่อดึงอารมณ์ผู้ชม บางทีก็มีพลุช้างเสียงดังเหมือนช้างร้อง
ตื่นเต้นมากและลุ้นมาก ก็ตอนชนวนจ่อบั้งไฟนั่นแหละ มีคำกล่าวว่า กลั้นปานบั้งไฟสิเข้าหลอด
ทุกคนจะกลั้นใจลุ้น ลุ้น จนกว่าจะเห็นเปลวไฟพุ่งออกจากปากกระบอก จึงโล่งใจ
พร้อมแหงนคอมองขึ้นท้องฟ้าตามบั้งไฟ พร้อมร้อง โท้...โท้...พู้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
การทำบั้งไฟ ในอีกมุมมอง สะท้อนให้เห็น “ภูมิปัญญา” ของคนในท้องถิ่นว่าคิดและทำได้อย่างไร…จึงจุดขึ้นไปบนท้องไฟได้…โดยไม่ได้ใช้เทคนิค วิธีการ หรือเครื่องมือทางด้านวิทยาศตร์…น่าทึ่งคะ..