กำลังรออยู่
รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ
เมื่อไหร่หนอที่เฝ้ารอจะมาถึง
รอด้วยใจจดจ่อคิดคะนึง
เมื่อไหร่ถึงที่ฝันพลันหยุดรอ
ยังไม่มาจึงต้องรออย่างจ่อจด
มาเมื่อไหร่ใครกำหนดใครรู้หนอ
ไม่เป็นไรยังไม่มาจำต้องรอ
ถ้าไม่รอแล้วจะมาได้อย่างไร
...............................................................
กำลังรออะไรบางอย่างอยู่ครับ
รอไปก่อน เถิดหนอ ถ้ารอได้
ต้องทำใจ ให้รอ ไม่ท้อถอย
รอแล้ว รอเล่า เฝ้ารอคอย
นานไม่น้อย ก็จะรอ ขอให้มา
สงสัยเค้าจะว่ากันด้วยกลอน...แต่พี่แต่งกลอนไม่เป็นด้วยซิค่ะ
มาอยู่ต่อท้ายเค้าก็อย่างนี้แหละ...
เอ้าเค้าบอก...ให้รอ...ก็รอเถิด
จะเกิดอะไร...อย่างไร...ก็ต้องรอ
ถ้าไม่ท้อ...ก็รอ...ไปเถิดนะ
ไม่ว่าจ๊ะ...รอนะ...ฉันรอเธอ
----------
พอได้ไหม...ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
การรอ ทำให้รู้คุณค่าของสิ่งที่กำลังรอค่ะ
บางครั้ง "การรอคอย" ก็ละเมียดนะคะ ^^ มีเสน่ห์ในตัวเองอย่างที่เราก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
ชวนไปอ่านเรื่องเล่า-การรอคอย ค่ะ ^^