เมื่อก่อนนี้ ผมเคยถ่ายภาพด้วยกล้องฟิล์มมาบ้าง ด้วยภาระงานที่โรงเรียนมอบหมาย จำได้แบบไม่แน่ใจว่าถูกหรือผิด..การถ่ายภาพทิวทัศน์ที่มีดวงอาทิตย์กำลังตกหรือขึ้น สภาพแสงน้อยๆ เราต้องเปิดหน้ากล้อง(รูรับแสง)กว้างๆ ความเร็วชัตเตอร์ต้องต่ำๆ

แต่พอมาถึงกล้องดิจิตอลที่ตัวเองซื้อมาใช้ใหม่ เมื่ออ่านคู่มือ และเทคนิคการใช้จากเว็บไซต์เกี่ยวกับการถ่ายภาพต่างๆ พบว่า การถ่ายภาพทิวทัศน์ที่มีดวงอาทิตย์ ซึ่งต้องการความคมชัดในระยะไกล กลับต้องเปิดรูรับแสงให้แคบเข้าไว้ ผู้รู้ต่างๆแนะว่าควรใช้ตั้งแต่ f มากกว่า 8 ขึ้นไป ผมลองถ่ายเป็นครั้งแรก ผลออกมาอย่างนี้ครับ

 

 สงสัยภาพที่ได้ ทำไมไม่สวยเหมือนภาพถ่ายที่เราเคยเห็นๆ สีสันท้องฟ้าไม่คมเข้ม แสงจากดวงอาทิตย์เบลอ ไม่เป็นประกาย ไม่เป็นดวงกลม จึงลองค้นหาความรู้จากผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายในอินเทอร์เน็ตอีกรอบ “ต้องวัดแสงด้วย วัดข้างๆดวงอาทิตย์นั่นแหละ” ผมลองถ่ายอีกเป็นครั้งที่สอง ผลเป็นดังนี้

 

 คล้ายๆเดิม สีเข้มขึ้นบ้าง แต่อย่างอื่น ไม่ต่างจากครั้งแรกเลย ทั้งที่วันนี้ภาพจริงที่เห็น ดวงอาทิตย์เหนือแม่น้ำน่าน ก่อนจะลับขอบฟ้าไปนั้น สวยงามมาก เป็นดวงกลมโต ข้องใจครับ ไปค้นอ่านอีก จากทั้งคู่มือและอินเทอร์เน็ตเช่นเคย “การวัดแสงต้องวัดเป็นจุด เพราะถ้าวัดทั้งภาพ กล้องจะเกลี่ยแสงให้เท่ากัน” ทำให้ที่ที่ควรมืดจะสว่างขึ้น ที่ที่ควรสว่างจะมืดลง อะไรอย่างนี้กระมังครับ..ตามความเข้าใจผม

 

 

 

 

 

การทดลองถ่ายภาพ ซึ่งเป็นครั้งที่สามแล้ว ผลออกมาถูกใจ(ผม)ครับ สีสันสวยกว่าเดิม ดวงอาทิตย์ค่อยเป็นดวงอาทิตย์ขึ้น