เลี้ยงหนูมาเท่าตีนเท่าฝาหอย
สวัสดีค่ะ ....ลุงหนุ่มกร ให้หนูทดลองเขียนบันทึก หนูขอนำบทกลอนที่หนูได้เขียนลงในอนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพคุณยายเมื่อ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๒ มาบันทึกเป็นบันทึกแรกของหนูค่ะ....
ยายสดับนั้นประเสริฐเลิศหนักหนา เลี้ยงหนูมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย
ทั้งดูแลอบรมและเฝ้าคอย ตั้งแต่น้อยจนใหญ่ไม่ไกลตา
มาบัดนี้ยายจากไปแสนไกลลับ ไม่คืนกลับมาใกล้เฝ้าห่วงหา
จากครั้งนี้แสนไกลเพียงกายา ใจใฝ่หาตรึงตามิรู้ลืม
จากหลานเธียร
