โอกาสกับทิฐิ
ครั้งหนึ่งฉันเคยมีโอกาส แต่แล้วฉันก็ได้เลือกที่จะเดินออกจากโอกาสนั้น ด้วยความเย้อยิ่ง หลายคนมองว่าโอกาสเหล่านั้นเป็นสิ่งมีค่า และไม่ได้มีมาบ่อย จึงได้แข่งขันกันอย่างไม่มองถึงความถูกต้อง แต่ครั้นมองย้อนกลับไปอีกครั้งฉันกลับไม่แน่ใจในความคิดเดิม ความคิดที่อาจมาจากทิฐิ แล้วทิฐิ คืออะไร เกิดขึ้นมาได้อย่างไร
“ ทิฐิที่หมายถึงความเห็นย่อมมีอยู่ในความรู้สึกนึกคิดของทุกคน ความเห็นของทุกคนไม่เหมือนกัน มีแตกต่างกัน แบ่งออกเป็นประเภทใหญ่ ๒ ประเภทคือความเห็นผิดหนึ่ง ความเห็นชอบหนึ่ง ความเห็นผิดเป็นมิจฉาทิฐิความเห็นชอบเป็นสัมมาทิฐิ ทิฐิเป็นจุดเริ่มต้นของการคิดการพูดการทำทุกอย่างถ้าไม่มีทิฐิแล้วการสืบเนื่องย่อมไม่มี ทบทวนดูถึงอะไรๆที่เกิดขึ้นแล้วกับชีวิตของเราเองทุกคน ก็จะเห็นได้ว่าจุดเริ่มต้นคือ ทิฐิคือต้องเริ่มมีความเห็นเสียก่อนว่านั่นดีนั่นชั่ว นั่นควรทำอย่างนั้นนั่นควรทำอย่างนี้ ต่อ จากนั้นจึงจะลงมือปฏิบัติการต่างๆให้เป็นไปอย่างที่ตนรู้สึกว่าเหมาะควรกับบุคคลหรือกับสิ่งกับเรื่องที่ตนมีความเห็นอย่างนั้นแล้ว ทิฐิจึงเป็นคุณอย่างยิ่งถ้าเป็นสัมมาทิฐิและเป็น โทษอย่างยิ่งถ้าเป็นมิจฉาทิฐิ”
ทิฐิของฉันในวันนั้น ทำให้ฉันเลือกที่จะเสียโอกาส และ สร้างโอกาสให้กับอีกคนที่ได้โอกาส แล้วทิฐิของฉันเป็นสิ่งดีหรือสิ่งไม่ดีหละ
