ทำไม เธอ ต้อง แรง ผิด ที่...

ก่อนที่จะกลับที่พัก...  หลังจากเข้าเวรสายด่วนมมส  ร่วมกับนิสิตอาสาสมัคร ในคืนนี้   เมือเวลาเกือบ 22 นาฬิกา   เสียงโทรศัพท์ จากเครื่องสายด่วน  มมส ก็ดังขึ้น   พูดว่า สสัสดีครับ "พี่ตุลา"  พูดว่า มีเรื่องที่จะปรึกษา น้ำเสียงร้อนแรง  และเกรงใจ   แต่ได้บอกว่า มีเวลาอยู่ค่ะ และ ยินดีให้คำปรึกษา 

เธอเล่าว่า  มีเพื่อนร่วมงาน   เธอพึ่งมาทำงานได้เพียง  2 อาทิตย์   เธอแน่มาก   พึ่งจบจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ยังไม่ได้รับปริญญาบัตร   เข้ามาทำงานในบทบาทหน้าที่  คือ เลขานุการของบริษัท    เธอเป็นบัณฑิตจบใหม่ไฟแรง    เธอไม่ค่อยพูด   แต่เธอชอบที่จะรู้เรื่องของทุกคน 

การทำงานในแผนกหนึ่งในบริษัท   สถานที่ในจังหวัดแห่งหนึ่งทางภาคอีสาน  เธอจบมาทางด้าน  เทคโนโลยีอาหาร   เมื่อมาทำงานเธอมีความตั้งใจในการทำงาน  มีความเชื่อมั่นในตนเองสูง  ประกอบกับผู้ใหญ่ให้ความสำคัญและไว้ใจ   ทำให้เธอมีความเชื่อมั่นในตนเองมากยิ่งขึ้น  มีความกล้า...ด้วยวัยเพียงยี่สิบกว่าปีเศษๆ 

 เธอคาดหวังว่า  เธอกำลังจะเปลี่ยนแปลงการด้านการทำงาน  ของบุคลากร   ร้อนวิชา  ไฟแรง  ต้องการนำความมาใช้ให้ประโยชน์   และ ลอกทฤษฎีในแบบตำราเรียนมา   ฉันรู้มาอย่างไร   ฉันก็จะให้เพื่อนที่ทำงานปฎิบัติเช่นนั้น   ด้วยเจตนาดีและความตั้งใจดีของเธอ   ทำให้หลายคนในที่ทำงาน ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ ผู้น้อย มีความอึดอัดใจกันทั้งนั้น  เพราะเธอกล้าที่ชี้ผิด ชี้ถูก  ในการปฎิบัติหน้าที่ร่วมกับผู้ใหญ่  ทำให้เกิดปัญหา ด้านการสื่อสาร  ความเข้าใจต่อใจที่คลาดเคลื่อน

คนที่ทำด้วยกันก็  เกิดความเครียด แต่ละครั้งทำให้หลายคนจะแสดงอารมณ์ก้าวร้าว  โต้เถียงกันออกมา  ความไม่เหมาะสม   ขาดการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน  แทนที่จะแก้ปัญหา หรือการอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข กลับกลายเป็นภาระ เกิดความขัดแย้งกันมากขึ้น

ฉะนั้นก็อยากจะฝากผู้ที่เป็นบัณฑิตใหม่  ไฟแรงทั้งหลาย   การที่ร้อนวิชาเป็นสิ่งที่ดี  เมื่อเราเข้าไปทำงานในองค์กร จะต้องศึกษาและเรียนรู้วัฒนธรรมขององค์ของเขาก่อน   ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง บางครั้ง คนที่ติดที   การเปลี่ยนแปลงจะต้องมีกระบวนการและการใช้เวลาต้องดูที่ความเชื่อด้วย     ที่สำคัญ " ปิยะวาจา"  มีความเชื่อว่า ทุกคนทำงานให้แบบ ทุ่มเกินร้อย ถ้าได้ ใจซึ่งกันและกัน  อยากจะข่อเป็นอีกหนึ่งกำลังใจในการทำงานของทุกทุกๆ ท่านนะคะ นี่ก็เป็นเสียงหนึ่งในการสะท้อนเตือน  สิ่งที่เกิดขึ้นเท่านั้นเอง  อยากจะบอกว่า  เธอแรงผิดที่จริงๆค่ะ 

ก่อนที่จะวางสายไป

เธออยากบอกความรู้สึกว่า

ขอบคุณมากที่รับฟัง เรื่องราว

ไม่คุยไม่ได้  เพราะ เย็นนี้ ช้ำใจอย่างแรง

กินไม่ได้นอนไม่หลับ จึงต้องมาอัดอั้นตันใจ

สบายใจแล้ว เพราะ

ได้คุยกับพี่ตุลา  แล้วสบายใจมาก

อย่างน้อยก็มีคนที่เห็นคุณค่าของเรา  แล้วทำให้เรามีคุณค่า

 

อนงค์  ปะนะทัง

19 สิงหาคม 53