เหนื่อย...แต่ไม่ท้อ

        

กระแสข่าวทุกๆวัน คงไม่มีใครที่ไม่รู้จัก ไข้หวัดใหญ่ 2009 ที่กำลังระบาดอยู่ขณะนี้ และคงรู้ว่ามันระบาดเร็วมาก เร็วจนได้มาถึงโรงพยาบาลสองในชั่วข้ามวัน ทางตึกผู้ป่วยในได้รับดูแลผู้ป่วยไข้หวัด 2009 และสงสัยไข้หวัด 2009 ที่มานอนรักษาตัวทั้งหมด 4 ราย ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ของเราได้ให้การพยาบาลอย่างเต็มความรู้ความสามารถ  ทั้งๆที่ทุกคนก็รู้ถึงการติดต่อของโรคนี้ดี  แต่เราก็ได้ป้องกันการแพร่กระจายเชื้อให้กับตนเองและผู้อื่นบนพื้นฐานขององค์ความรู้ และให้การพยาบาลพวกเขาโดยไม่นึกรังเกียจ หรือกลัว คิดแต่เพียงว่าต้องการให้เขาทุเลาจากอาการที่เป็นอยู่ พ้นภาวะวิกฤต ปลอดภัยจากภาวะแทรกซ้อน สามารถกลับบ้าน และอยู่ร่วมกับครอบครัวได้ แม้ว่า..จะกลัวอยู่ในใจลึกๆ และกังวลในการเป็นพาหะนำโรคไปสู่คนใกล้ชิด คิดแม้ว่า...กลัวคนรอบข้างจะรังเกียจ.. แต่เราก็ภูมิใจที่เราได้ให้การพยาบาล บนหัวใจของความเป็นมนุษย์ แม้บางครั้งจะรู้สึกเหน็ดเหนื่อยบ้าง ด้วยกำลังบุคลากรของเราที่มีน้อย ประกอบกับจำนวนผู้ป่วยที่มีมาก และภาระงานที่หนักอึ้ง... รวมทั้งผู้ป่วยที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้โดยไม่มีญาติดูแล  ในแต่ละวันไม่ตำกว่า 5 คน พวกเราได้ให้การดูแลพวกเขาเสมือนดูแลตนเอง ตั้งแต่ตื่นนอนตอนเช้า พวกเราช่วยให้เขาได้ทำความสะอาดปากฟัน ,ล้างหน้า ,ดูแลให้อาหารทางสายยาง ,ป้อนข้าว ,ทำความสะอาดหลังขับถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ, ทำแผลกดทับ,พลิกตะแคงตัว ผู้ป่วยบางรายญาติก็ไม่มาเยี่ยมเลย  แต่เราก็ไม่เคยท้อ  อาจจะไม่มีใครรู้...แต่เราพี่น้องตึกผู้ป่วยในก็รู้ว่าเราได้ทำหน้าที่ของเรา ทำงานของเราเสมือนอยู่บนสวรรค์ เพราะเราคือนางฟ้าสีขาว  เราภาคภูมิใจ และเราก็ยิ้มได้เมื่อได้เห็นผู้ป่วยกลับบ้านอย่างปลอดภัยและมีความสุข มีกำลังใจในการดูแลผู้ป่วยให้ปลอดภัย มีความสุข มีคุณภาพชีวิตที่ดีต่อไป เพื่อกลับไปสู่ชุมชนในอำเภอสองของเรา  คิดอยู่เสมอว่า แม้จะรู้สึกเหนื่อยบ้าง...แต่เรา...ก้อ..ไม่เคยท้อ.

                      วิไลทอง  เลาศรี / บันทึก