เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ให้มันไหลลง ไหลลง ไหลลง ไหล ลงทะเล เบื่อ ความรักจากคนร้อยเล่ห์ เล่ห์ลวงลึกกว่าทะเล สุดคาดคะเน สุดนับคณา เอาความทุกข์ยากฝากธาราใส ให้มันไหลไป ไหลไป ไหลไปมิให้หวนมา ช่วย กลบฝังความหลังของข้า บทเรียนรักด้วยน้ำตา แม่โขงเจ้าขา ช่วยกลบช่วยกลืน แม้ความเจ็บปวด เป็นเหมือนกรวดทราย ถมทิ้งลงไปแม่โขงทั้งสายคงกลายเขินตื้น ถ้าความเจ็บช้ำ เป็นน้ำก็นองท่วมพื้น รสชาติบาดแผลขมขื่น แม่โขงช่วยกลืน ให้ไกลแสนไกล เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ให้มันไหลลง ไหลลง ไหลลง ไหล ลงลับไป โอ้ แม่โขงที่โค้งคดไกล เปรียบยังมิเท่าน้ำใจ คดเคี้ยวเชี่ยวไหล กว่าลำโขงเอย...
สวัสดีค่ะ
ทิ้งแม่น้ำน่านก็ได้นะจ๊ะ อิอิ ยินดี....
สวัสดีครับครู ท แวะมาฟังเพลงไพเราะยามดึกๆครับ