ไปไหน..........เราเดินทางที่ใดยังไม่รู้ ยังไม่ทราบมาก่อน
ไปได้.........เราเดินทางจะไปได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับเวลาและโอกาส
ไปเห็น.........เราเดินทางไปแล้วจักได้เห็นสิ่งต้องการเห็นเสมอ
ไปสัมผัส..........เราเดินทางจักต้องจำและเห็นสถานที่นั้นๆ กับความสวยงามร่วมด้วย
ยามเมื่อยล้า อ่อนแรง ยังต้องมีสิ่งมาทำให้ดูและติดตาเราเสมอ ตอนเป็นเด็กเคยแต่เรียนไม่เคยไป พอได้พอประมาณของการโตขี้นมานิดหน่อย ก็ได้เห็นเพราะจำต้องจากบ้านไปเรียนต่อต่างที่ไกลสุดไกล อีกอย่างได้ห่างจากพ่อแม่ สิ่งที่รู้สึกว่าภูมิใจเสมอ ยามว่างได้ไปเที่ยวเห็นที่ต่างๆ มากมาก อาทิ อุทยานเห๋งชาติผาหินงาน,ทุ่งดอกกระเจียว (บัวสวรรค์),น้ำตก,ภูเขา,ใบไม้ใบหญ้าตามที่ต่างๆ ทำให้คิดอะไรได้เสมอ ที่สุดคือการได้พักผ่อน
อยากเที่ยวที่ใดอย่าห้ามใจ ไปเถิดถ้าโอกาสมี (+กับการมีกะตัง)........เซิฟๆๆ.......จูงก่ะ
