การเดินทางของชีวิต...............ตอน น่ารัก
หลังจากเลิกการประชุมกับแกนนำในพื้นที่คลองขุดเหนือแล้ว ข้าพเจ้าก็ถูกส่งตัวต่อให้ขึ้นรถ พี่ไทกับครูชอุ่มมาส่งค่ะ ก่อนจะจอดให้ลงสายตาก็พลันหันไปเห็นหนุ่มหล่อ พี่ไทมีแซวนิดหน่อย พอรถจอดสนิท จึงได้เห็นชัดเจนขึ้น ด้วยครูชอุ่มทักหนุ่มน้อยคนนั้น ลูกศิษย์ครูเอง(555)
ก็รอรถอยู่คู่ใหญ่รถก็มา พอขึ้นรถด้วยตัวข้าพเจ้าไม่ถนัดการบอกสถานที่ลง จึงหากว่าที่นั่งใกล้คนขับว่างก็จะนั่งทันที และก็ได้นั่งข้างหลังคนขับสมใจ นั่งไปสักพักก็มีเด็กน้อยคนหนึ่งเป็นเด็กหญิงคลุมอิหยาบขึ้นมาตามหลังด้วยผู้เป็นแม่ เสียงเตือนว่าอย่าซนเดี๋ยวตก ระวังสดุดด้วย เด็กน้อยคนนั้นก็นั่งลงข้าง ๆ ข้าพเจ้า ๆ ก็หันไปยิ้มต้อนรับกับมิตรร่วมทางที่เพิ่งนั่งลงข้าง ๆ ธรรมดานั่งรถคนเดียวเบาะข้าง ๆ ว่างย่อมมีเพื่อนนั่งอีกไม่ช้า
สิ่งหนึ่งที่ทำให้รู้สึกว่ามันไม่ธรรมดาก็เพราะขณะที่ส่งยิ้มให้ เด็กน้อยคนนั้นก็ส่งขนมมาให้กิน บอกว่ากินไหมค่ะ ความรู้สึกตอนนั้นแอบปลื้มในใจว่า น่ารักจัง ด้วยไม่เคยเห็นเด็กอายุขนาดนี้จะเชื้อเชิญใครแบ่งขนมกิน ยิ่งไม่รู้จักด้วยอย่าหวัง เหตุผลนี้พบด้วยตนเอง กับลูกของเพื่อน ๆ ที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกจะไม่คุย ไม่ยิ้ม ไม่ทัก หากผู้เป็นพ่อ หรือแม่ไม่บอกให้ทำ แต่เด็กคนนี้ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกดีมาก ๆเลย เรื่อง เล็ก ๆ แต่มันไม่เล็กเลยในความรู้สึกของข้าพเจ้า เลยถ่ายรูปน้องมาให้ดู

ความประทับใจในการเดินทางไปร่วมเวทีพื้นที่แพร่ระบาดค่ะ
พอนึกๆภาพของเด็กแล้วดูน่ารักดีนะค่ะ^^
ขอบคุณค่ะ ZephyR ลำไยต้นเตี้ย ๆ น่าสนใจและน่ากินมากเลยค่ะ
สวัสดี ครับ
ยินดี ด้วย ครับ
เรื่องที่มีคุณค่าต่อจิตใจ ถือเป็นเรื่องใหญ่ เสมอ
เข้ามาเชียร์ ครับ