วันนี้ตอนบ่ายๆอากาศสบาย
หลังจากอ่านหนังสือเพิ่มความรู้อีกด้านหนึ่ง
ไปนั่งที่ริมสระกลางท้องทุ่งนั่งมองเห็นร่างกายตัวเอง
ในสระน้ำที่ใสแจ๋ว จึงคิดพิจารณาในมุมมองได้หลายอย่าง
ดังนั้นจึงมาเขียนบันทึกนี้..ว่า..
เรามองไม่เห็นท้ายทอยของตนเอง
เรามองเสาได้ไม่ครบทั้งสี่ด้าน
เราจะกล้าบอกว่าเรารู้ความจริงทุกอย่างได้อย่างไร
เปิดใจรับว่าเราอาจไม่รู้ แล้วเราจะได้รู้
หากเราเข้าใจว่าเรารู้
เราก็ไม่มีสิทธิ์รับความรู้เพิ่มเติม
ยอมรับว่าเราไม่อาจรู้อะไรไปทุกเรื่อง
แล้วเราจะได้ยอมรับฟังคนอื่นบ้าง
เราอยู่กับคนไม่ได้เพราะเรามีอะไรที่ซ่อนอยู่ในใจ
สิ่งที่ซ่อนอยู่คือเราไม่จริงใจต่อคนที่อยู่กับเรา
ดังนั้น ให้เราเอาใจเขามาใส่ใจเรา
แล้วเราจะอยู่กับคนได้ก็ต่อเมื่อเราบริสุทธิ์ใจ
และเมื่อเรารู้ว่าเขากับเรามิได้แปลกแยกแตกต่างกัน
เราคือหนึ่งเดียว ความแปลกแยกแตกต่างคือมายาภาพ
ท่านละเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างหรือยัง
ธรรมะสวัสดีขอรับ..
นมัสการพระคุณเจ้า
นมัสการหลวงน้าเจ้าค่ะ
วันนี้หนูอ่านหนังสืออัจฉริยะสร้างสุข
ได้ข้อคิดว่าความสุขอยู่ที่ใจเจ้าค่ะ
กราบขอบพระคุณค่ะ
ความคิดที่แตกต่าง เป็นธรรมชาติที่งดงามให้ เราสามารถรับรู้ และมองเห็นการพัฒนาที่ยั่งยืน เปิดรับช่องว่างที่แตกต่าง เป็นความงามของชีวิต
ทุกอย่างอยู่ที่ใจ และสมาธิจริง ๆ
ขยันตอนเด็กโตขึ้นจะสบายจ๊ะ..
แตกต่างแต่ไม่แตกแยกนะขอรับคุณฟ้าใส