" แต่งกลอนก่อนมาเป็นนักศึกษาแพทย์ "

ข้าพเจ้าเป็นอีกบุคคลหนึ่งที่มีความสนใจด้านการแต่งคำประพันธ์ชนิดต่างๆ เนื่องจากตอนที่ข้าพเจ้าศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 อาจารย์ประจำวิชาภาษาไทยได้ให้นักเรียนทุกคนแต่งกลอนส่งอาจารย์โดยประกอบด้วยกลอน 6 ชนิดดังนี้ กลอนสุภาพ(กลอนแปด) กาพย์ฉบัง 16 กาพย์ยานี 11 โคลงสี่สุภาพ อินทรวิเชียรฉันท์ และกลอนเปล่า รวมทั้งสิ้นประมาณ 50 เรื่อง

ตอนแรกข้าพเจ้าก็คิดไม่ออกว่าจะแต่งอย่างไรเนื่องจากไม่ค่อยมีความรู้ในด้านการแต่งกลอนสักเท่าไหร่ แต่ข้าพเจ้าก็ไม่ละความพยาพยามที่จะไขว่คว้าหาความรู้ โดยการเข้าพบอาจารย์เป็นการส่วนตัว ค้นหาหลักการสำคัญในการแต่งจากอินเตอร์เน็ต หรือยืมหนังสือจากห้องสมุด จนในที่สุดข้าพเจ้าสามารถแต่งกลอนได้เสร็จเป็นคนต้นๆของสายชั้น และได้รับคำชมจากอาจารย์ผู้สอนและเพื่อนร่วมชั้นว่ามีความตั้งใจในการทำงานสูง ผลงานออกมาดี ข้าพเจ้าภูมิใจในผลงานชิ้นนี้มากและในขณะนี้ข้าพเจ้ายังเก็บผลงานไว้กับตัวเอง ข้าพเจ้าตั้งชื่อผลงานว่า “สะพานดวงดาว” นามปากกาคือ “รอยยิ้ม” ที่มาคือ

“สะพานดวงดาว” หมายถึง เส้นทางแห่งความสำเร็จ

“รอยยิ้ม” คือชื่อนามปากกา หมายถึง เมื่อทำงานใดๆก็ตามไม่ว่างานนั้นจะหนักสักเท่าไรเราก็สามารถทำมันได้ เพราะเรายิ้มได้เวลาทำงานโดยไม่หวั่นเกรงต่ออุปสรรค จนในที่สุดสิ่งที่หวังและตั้งใจก็ประสบผลสำเร็จ...

จากประสบการณ์การเรียนรู้ครั้งนี้ทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่า “ ไม่มีอะไรยากเกินความสามารถ หากเราคิดที่จะทำมัน...” เพียงแค่เรามีความตั้งใจจริงและให้ความสำคัญกับสิ่งที่เรากำลังกระทำอยู่ เพียงเท่านี้เราก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว... จำไว้ว่าปัญหาและอุปสรรคมีไว้เพื่อทดสอบผู้กล้าและผู้เข้มแข็ง อย่าท้อ...ถ้าหากเรายังไม่ได้เผชิญ อย่าท้อ...ถ้าหากเรายังไม่แพ้ และอย่าท้อ...ถ้าหากเรายังมีลมหายใจ