ก่อนจะถึงวันนี้ ข้าพเจ้าได้รักษาตัวเองด้วยสองมือ กับจอบและมีดพร้า ถางป่า ขุดดิน ปลูกพืชผัก ไม้ผลและในแต่ละวันต้องทำงานให้เหนื่อยเพื่อจะได้หลับไปโดยไม่ต้องคิดอะไร พอตื่นขึ้นมา เราก็มีชีวิตต่ออีกวัน ในขณะนั้นข้าพเจ้ามีชีวิตไปวันต่อวัน แต่ข้าพเจ้าก็ไม่เคยท้อ เริ่มจาก วัน เป็นเดือน เป็นปี จนรู้สึกว่าตัวเองเริ่มการการดีขึ้น (เมื่อก่อนร่างกายจะอ่อนแอ มีโรคแทรกซ้อนหลายโรค ปวดหัว ตาพร่ามัว หอบหืดทุกคืน เป็นหวัดเรื้อรัง ป่วยไข้บ่อย หมูกไม่ได้กลิ่น ฯ) ปัจจุบัน ร่างกายแข็งแรงขึ้นน้ำหนักตัวอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ปวดหัวนานๆคร้ง สายตาดีขึ้น หอบหืดนานๆจึงจะมี หวัดหลายเดือนจึงจะเป็นสักครัง รวมๆแล้วปัจจุบันสภาพร่างกายดีขึ้นมาก หมอท่านบอกว่าถ้ารู้สึกว่าตัวเองสภาพร่างกายดีก็ไม่ต้องไปหาหมอ ณเวลานี้แม้จะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เราก็พร้อมที่จะรับมัน ขอบคุณเพื่อนๆครูและทุกคนที่ให้กำลังใจตลอดมาและขอให้ทุกคนจงเข้มแข็ง อย่าท้อและจงเอาชนะตัวเองให้ได้ แล้วชีวิตคุณก็จะมีแต่ความสุขตลอดไป
วังโคกสูง โฮมสเตย์
โฮสเตย์
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ชายชาญ วงศ์ชิดวรรณ · 9 ส.ค. 2552
กิตติมา ดวงเดือน · 9 ส.ค. 2552
โรงพยาบาลสอง อำเภอสอง จังหวัดแพร่ · 9 ส.ค. 2552
dhanarun · 9 ส.ค. 2552
ผอ.ขวัญดี · 9 ส.ค. 2552
ปิยนุช รัตนโกเศศ · 9 ส.ค. 2552
อ่านแล้วรู้สึกดีใจที่ยังมีอะไรดีๆที่คิดไม่ถึง ขอเป็นกำลังใจให้นะ
รักษาสุขภาพน่ะ คุณพ่อที่รัก
ลูกจิม