หากพ่อจำความได้ชีวิตครอบครัวของพ่อค่อนข้างที่จะต้องพึ่งตนเองตลอดเวลา ปู่พยายามสอนเรื่องการประหยัดตลอดเวลา ยกตัวอย่าง เรื่องการเดินทาง ชีวิตของพ่อและอาอีก ๒ คน ถูกฟูมฟักรักษาโดยคุณทวดลิ่มและคุณทวดลั่น สืบชนะ ซึ่งเป็นตาและยายของพ่อ ขณะนั้นปู่และย่าทำงานที่ มรภ.นครศรีธรรมราช ตอนพ่ออายุประมาณ๓-๔ ขวบ เราต้องเดินทางทางไปเยี่ยมอาผึ้งที่ยังเด็กเล็กที่ สงขลาปู่ไม่มีรถยนต์ เราต้องโดยสารรถประจำทางสาย ๔๗๗ นครศรีธรรมราช -สงขลา ทุกครั้ง ขณะโดยสาร นั่งบ้างหลับบ้างใช้เวลาร่วม ๔-๕ ชั่วโมง เป็นปกติเสมอรถจะจอดพักที่หัวไทรประมาณ๑๕-๒๐ นาที ก็จะมีพ่อค่าขึ้นมาบนรถ เพื่อขายอาหารว่าง ข้าวเนียวไก่ทอด มะม่วงมันบ้าง โอเลี้ยง ไก่นกกะทา จิปาถะ ทำให้พ่อกลั้นความยากไม่อยู่ อยากกินคะยั้นคะยอปู่ ไม่เคยได้ทาน แต่ปู่จะสำรองน้ำและขนมใส่กระเป๋าให้ ปู่บอกว่าทานไม่ได้ ไม่สะอาด ค่อยไปทานบ้านทวด บางครั้งย่าจะแอบซื้อให้แต่ปู่ห้ามไว้ทุกที่ มาถึงวันนี้ ก็รู้ว่า นี้คือกุศโลบาย อันยิ่งใหญ่ ในนิยามของคำว่า"ประหยัด"
ประวัติปู่ ๗
ประหยัด
ความประหยัด นำมาซึ่งความผาสุก