บางครั้งก็ไม่เข้าใจว่า...เขาคิดกันยังไง

สองอาทิตย์แล้วที่ต้องเข้ามหาวิทยาลัยแทบทุกวันทั้งๆที่งานก็พันมือเต็มไปหมด...อาทิตย์นี้เจอคำถามซ้ำๆหลายครั้งคำถามที่ว่าก็คือ...สนใจทำงานด้วยกันไหม๊ ผมยิ้มรับในใจอยากจะบอกเหลือเกินว่าตอนนี้แค่งานวิจัย ๒-๓ ชิ้น (อินชาอัลลอฮฺที่กำลังจะมาอีก ๑) ก็ไม่ไหวจะหาเวลาให้ตัวเองแล้ว สงสัยคงที่ถามเขาคงไม่รู้ว่าเราทำอะไรบ้าง อิอิ อยากพาเขาไปดูโลกภายนอกจังเลยว่า...ข้างนอกมีอะไรอีกมากมายที่ยังรอเราช่วยกันขับเคลื่อน ก็เลยสับสนว่า...เป็นเพราะเราไม่เคยประกาศตัวหรือเป็นเพราะเขาไม่เคยออกไปข้างนอกกันแน่ อิอิ แต่ถึงอย่างไรก็ปฏิเสธไปครับ เพราะงานที่เขาชวนทำล้วนเป็นเรื่องที่คนอื่นมากกกว่าที่ควรทำไม่ใช่เรา ฮ่าๆ

 

 

รำพึงรำพัน(ไม่ได้บ่นนะครับ) ให้หายข้องใจเล็กน้อยครับ...ความจริงวันนี้อยากจะเขียนเล่าอะไรบางอย่างครับ คือว่า เคยไหม๊ครับกับการต้องทำอะไรสองอย่างในเวลาเดียวกันและรอการประเมินในเวลาเดียวกัน ผมเอง งง งง กับบางเรื่องว่าทำไมออกมารูปแบบนี้ไม่เห็นมีใครเขาทำกันเลย อิอิ แต่ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺในเมื่อได้รับอามานะฮฺมาแล้วก็ทำหน้าที่ของเราให้เต็มที่ครับว่าเราจะทำอะไรบ้างและควรทำอะไรบ้าง คนอื่นจะคิดยังไง มองเห็นอย่างไร อันดับแรกเราต้องรู้จักตัวเองก่อนว่าเราควรเริ่มจากตรงไหน บางครั้งก็สงสัยนะครับว่า "เขาคิดและทำกันยังไงถึงได้ออกมาอีหรอบนี้"   อิอิ

 

 

        วันนี้ผมได้บทเรียนอีกแล้วครับว่า....

..