ในสายตาของผม โครงการมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ คือเครื่องมือยกระดับสถาบันอุดมศึกษาของไทยจำนวนหนึ่งขึ้นไปทำหน้าที่เป็นมหาวิทยาลัยระดับโลก (world-class)   ขึ้นไปแข่งขันระดับโลก   เพื่อใช้ขีดความสามารถนี้ทำหน้าที่ฉุดประเทศหรือสังคมไทยไปข้างหน้า


          มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติจึงต้องยึดถือคุณภาพในระดับ world-class excellence   ไม่ใช้ local-class excellence 


          เวลานี้เป็นที่ยอมรับกันว่า โครงการปริญญาเอกที่ดีที่สุดของไทยคือโครงการ คปก.   แต่ สกอ. ก็ได้ริเริ่ม “โครงการปฏิรูประบบการพัฒนาอาจารย์และบุคลากรในสถาบันอุดมศึกษา” ขึ้นมา โดยในโครงการนี้ก็มีทุนสนับสนุนทุนปริญญาเอกด้วย   และเป็นที่รู้กันว่า นักศึกษาปริญญาเอกในโครงการนี้โดยเฉลี่ยคุณภาพด้อยกว่า คปก. มาก   


          จึงขอให้ความเห็นไว้ว่า เงินของโครงการมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติในส่วนสนับสนุนการศึกษาระดับปริญญาเอกควรเอาไปให้โครงการ คปก. บริหาร    ไม่ควรให้ โครงการปฏิรูประบบการพัฒนาอาจารย์และบุคลากรในสถาบันอุดมศึกษา บริหาร    เพื่อให้มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติต้องผลิตบัณฑิตปริญญาเอกที่มีคุณภาพสูงเท่านั้น   


          เรื่องนี้จะเป็นประเด็นเชิงนโยบาย ที่คณะกรรมการอำนวยการจะต้องพิจารณา และกำหนดนโยบาย 


          นโยบายสำคัญคือ การใช้เงินไปยังจุดทำงานและบริหารงานที่มีคุณภาพ ประสิทธิผล ประสิทธิภาพสูงสุด ในการที่ประเทศไทยจะได้มี world-class research university สำหรับเป็นหัวรถจักรลากประเทศไทยให้มีความวัฒนาถาวรได้ในโลกที่ผันผวน    ไม่ใช่ผูกขาดการใช้เงินอยู่เฉพาะที่ สกอ.  

 

วิจารณ์ พานิช
๒๓ ก.ค. ๕๒