ลุงโง่ย้ายภูเขา

 

กาลครั้งก่อนนานมาแล้วมีชายชราคนหนึ่งอายุเกือบ ๙๐ ปี มีชื่อว่า อวี๋กง ชาวบ้านเรียกขานพ่อเฒ่าว่า ลุงโง่

บ้านของลุงโง่อยู่ทางเหนือของภูเขา ที่หน้าบ้านมี ภูเขาไท่หัง และ ภูเขาหวางอูสองลูกตั้งขวางอยู่

ทุกวันเดินเข้าเดินออกจะไปไหนก็จะต้องเดินอ้อมภูเขาที่ขวางหน้าบ้านนี้ ทำให้รู้สึกไม่สะดวกยิ่งนัก

ดังนั้น ลุงโง่จึงตัดสินใจจะย้ายภูเขาทั้งสองลูกที่ขวางหน้าบ้านนี้ออกไปเสีย และ นับจากนั้นมา ลุงโง่ก็ตื่นแต่เช้า นำลูกๆหลานๆช่วยกันขุดเจาะหินผาที่หน้าบ้านกันอย่างไม่หยุดมือ ตั้งใจจะย้ายภูเขาสองลูกนี้ให้พ้นไปให้ได้

ในละแวกใกล้เคียงที่ลุงโง่อาศัยอยู่นั้น มีชายชราอีกผู้หนึ่งชื่อ จือโส้ว อาศัยอยู่ ชาวบ้านเรียกขานพ่อเฒ่าคนนี้ว่า “เฒ่าเรืองปัญญา”

วันหนึ่งเขาเดินผ่านมาเห็นลุงโง่กับลูกหลานพากันง่วนอยู่กับการขุดเจาะภูเขา ก็อดหัวเราะในความโง่เขลาของลุงโง่ไม่ได้จึงพูดกับลุงโง่ว่า

”ท่านท่าจะเลอะเลือนไปใหญ่แล้ว อายุปูนนี้เปรียบไปก็เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง ยังจะขุดย้ายภูเขาอะไรกันอีก ถึงขุดไปจนตัวตายก็ยังหาได้สะเทือนภูเขาใหญ่สองลูกนี้แม้สักน้อยนิดไม่”

ลุงโง่ตอบว่า  ”คนที่เลอะเลือนนั้นมิใช่ข้า เป็นท่านต่างหากแม้ข้าตายไปแล้วก็ไม่เป็นไร ยังมีลูกของข้า แล้วลูกก็มีหลานหลานก็ยังมีเหลนอีก ลูกหลานเหลนรับช่วงสืบต่อกันไปหลายชั่วคนช่วยกันขุด ขุดมันออกไปหน่อยหนึ่ง มันก็น้อยลงหน่อยหนึ่ง แต่ภูเขานั้นไม่มีวันงอกสูงขึ้นอีกเป็นแน่ขอแต่ให้พวกเรามีความตั้งใจเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ ย่อมจะขุดย้ายภูเขาสองลูกนี้ให้ราบไปได้”


   ชายชราที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้เรืองปัญญาฟังแล้วให้รู้สึกอับจนถ้อยคำ

 

นิทานสุภาษิตนี้มีบันทึกไว้ในหนังสือ

”เลี่ยจื่อ”

    สอนให้เรารู้ว่า คนเราย่อมเอาชนะธรรมชาติได้ คนๆหนึ่งขอแต่ให้มีความตั้งใจ มีความมานะบากบั่นไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค แม้จะยากลำบากแค่ไหนก็สามารถขจัดได้

    คนเราไม่ว่าจะทำการงานใดจะต้องมีจิตใจแบบลุงโง่ย้ายภูเขา

   ภูเขาแม้จะใหญ่โตก็มิสู้ปณิธานของลุงโง่

   หินผาแม้จะแข็งแกร่ง ก็ไม่สู้ความตั้งใจอันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ของลุงโง่

  ก็นำนิทานมาฝาก ให้กำลังใจ สำหรับ ท่านที่รักการพัฒนา แต่ติดขัดที่ภูเขา( ผู้บริหาร เจ้านาย ฯลฯ) มาบังครับ

JJ2009ฅนธรรมดา