ตอนที่ผมใส่ท่อช่วยหายใจ ผมรู้สึกทรมานเหมือนคนเป็นใบ้ อยากพูดอยากบอกอะไรกับใครก็ไม่ได้ หงุดหงิดและโกธร

การติดต่อสื่อสารเป็นกระบวนการส่งและแลกเปลี่ยนข่าวสารข้อมูลและความรู้สึกนึกคิด  ระหว่างบุคคลหรือกลุ่มบุคคลเพื่อให้ทั้งสองฝ่ายมีความเข้าใจที่ตรงกัน  ส่งผลให้เกิดความบรรลุวัตถุประสงค์อย่างมีประสิทธิภาพ   ซึ่งการสื่อสารอาจอยู่ในรูปของการสื่อสารด้วยวาจา ลายลักษณ์อักษร การใช้กิริยาท่าทางอย่างหนึ่งอย่างใดก็ได้  การพูดเป็นวิธีการติดต่อสื่อสารอีกทางหนึ่งที่คนส่วนมากใช้กัน  กรณีผู้ป่วยหนักได้รับการใส่คาท่อช่วยหายใจไม่สามารถพูดได้จะติดต่อสื่อสารกับพยาบาลที่ดูแลอย่างไรให้เข้าใจตรงกัน

ในหอผู้ป่วยหนัก  ประมาณ 95 %  (สถิติหอผู้ป่วยระยะวิกฤต, 2551)  ผู้ป่วยจะมีปัญหาเรื่องการหายใจ  ไม่สามารถหายใจได้เองต้องใส่คาท่อช่วยหายใจ จุดประสงค์หลักของการใส่ท่อช่วยหายใจ  (ลักษมี ชาญเวชช์, 2552)     1. เพื่อเปิดทางเดินหายใจส่วนบน  2. ป้องกันการสำลักอาหาร หรือน้ำย่อยในกระเพาะอาหารเข้าสู่ปอด 3. เพื่อช่วยการหายใจ (positive pressure ventilation)  4. ดูดเสมหะจากบริเวณทางเดินหายใจส่วน tracheobronchial tree   ผู้ป่วยที่ใส่คาท่อช่วยหายใจจะไม่สามารถพูดได้  ผู้ป่วยจะใช้การสื่อสารคือ  กิริยาท่าทาง   ผู้ป่วยทุกคนจะได้รับตุ๊กตาเพื่อบีบเรียกพยาบาล เมื่อผู้ป่วยบีบตุ๊กตาพยาบาลจะเข้าไปหาและถามผู้ป่วยด้วยคำถามแบบปลายปิด  ผู้ป่วยจะใช้กิริยาท่าทางในการสื่อสาร  ส่วนมากพยาบาลจะใช้วิธีแปลความหมายจากคิริยาท่าทางของผู้ป่วย  โดยใช้ประสบการณ์ที่เรียนรู้จากการสื่อสารกับผู้ป่วยรายอื่นๆที่ผ่านมา   บางครั้งพยาบาลก็ไม่สามารถแปลความหมายได้ว่าผู้ป่วยต้องการอะไร   พยาบาลจะให้วิธีการสื่อสารด้วยการให้ผู้ป่วยเขียน   ซึ่งสามารถบอกความต้องการได้ระดับหนึ่ง  ผู้ป่วยบางรายไม่ได้เรียนหนังสือ  บางรายมีอาการมือสั่นไม่สามารถควบคุมมือได้ทำให้เขียนหนังสือสื่อสารกันไม่ได้   ถ้าการสื่อสารใช้เวลานานมากพยาบาลจะให้ผู้ป่วยพัก  เพราะผู้ป่วยถ้าใช้พลังงานมากจะมีการใช้ออกชิเจนมากเพิ่มขึ้นมีอาการหายใจหอบและเหนื่อย  บางครั้งพยาบาลก็มีงานเยอะไม่มีเวลาสื่อสารกับผู้ป่วย ไม่สามารถสื่อสารรับทราบสิ่งที่ผู้ป่วยต้องการบอก   ผู้ป่วยบางรายที่ไม่สามารถสื่อสารบอกบอกความต้องการของเขาได้จะแสดงอาการคือ  หงุดหงิดเลิกสื่อสารไปเลย  บางรายมีอารมณ์โกธรเกิดความคับข้องใจที่ไม่สามารถบอกความต้องการของตนเองได้  และมีผู้ป่วยบางรายพยายามจะดึงท่อช่วยหายใจหรือบางรายดึงท่อช่วยหายใจเลื่อนหลุดเพื่อจะพูดบอกความต้องการกับพยาบาล 

ผู้ป่วยบางรายหลังจากเอาท่อช่วยหายใจออกบอกถึงความรู้สึกว่า "ตอนที่ผมใส่ท่อช่วยหายใจ ผมรู้สึกทรมานเหมือนคนเป็นใบ้ อยากพูดอยากบอกอะไรกับใครก็ไม่ได้ หงุดหงิดและโกธร " บทบาทของพยาบาลคือ ทำอย่างไรจึงจะสามารถสื่อสารกับผู้ป่วยขณะใส่คาท่อช่วยหายใจได้อย่างเข้าใจทุกราย   ทำให้ผู้ป่วยได้รับการตอบสนองในสิ่งที่ผู้ป่วยต้องการ ผู้ป่วยไม่ดึงท่อช่วยหายใจเลื่อนหลุดเพียงเพื่ออยากพูดสื่อสารให้พยาบาลเข้าใจ

 ลักษมี ชาญเวชช์.   การใส่ท่อช่วยหายใจ.  2552. ค้นเมื่อ 5 สิงหาคม 2552,จาก.http://medinfo2.psu.ac.th/anesth/education/intubation.html.

สถิติหอผู้ป่วยระยะวิกฤต.  ( 2551).  โรงพยาบาลศรีนครินทร์  คณะแพทยศาสตร์ มหาวิมยาลัยขอนแก่น.