การศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้

                  ในองค์กรไม่ว่าใหญ่หรือเล็ก ไม่ว่าจะเป็นรัฐหรือเอกชน  การจัดสายงานในองค์กรถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญและทุกองค์กรได้ถูกจัดไว้อย่างชัดเจน ทั้งที่เป็นผู้บริหาร ที่ปรึกษา ผุ้ช่วยผู้บริหาร หัวหน้าฝ่าย หัวหน้างาน หัวหน้าแผนก หรือ ผู้จัดการ ผู้ช่วยผู้จัดการ และเจ้าหน้าที่เป็นต้น ตามแต่องค์กรจะเล็กหรือใหญ่ หรือองค์กรจะเป็นแบบราชการหรือธุรกิจเอกชน

                 สิ่งหนึ่งที่องค์กรล้มเหลว คือ "ความขัดแยง"ภายใน มาเป็นตัวบั่นทอนกำลังใจในการทำงานร่วมกัน ทั้งที่ทุกคนทำงานเป้าหมาย คือ เพื่อองค์กร เพื่อหน่วยงานด้วยกันทั้งนั้น และยิ่งมีความขัดแย้งระหว่างผู้บังคับบัญชากับผู้ใต้บังคับบัญชา ยิ่งทำให้ซ้ำเติมองค์กรอย่างที่ยากจะแก้ไข

 

 

                นักคิดหลายคน ทั้งที่เป็นชาวต่างประเทศและชาวไทย ได้เขียนตำราและสอดแทรกในวิชาต่างๆที่เป็นศาสตร์และศิลปเพื่อที่จะพัฒนาองค์กร โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อที่จะหาทางป้องกันและแก้ปัญหา  ประกอบด้วย

  1. วิชามนุษยสัมพันธ์ในองค์กร

  2. การบริหารความขัดแย้ง

  3. การบริหารความเสี่ยง

  4. การพัฒนาองค์การ

  5. การเมืองในองค์กร

  6. การคิดเชิงบวก

  7. การทำงานเชิงสร้างสรรค์

  8. ฯลฯ

               แต่ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ อย่างถาวร เพราะองค์กรเป็นสิ่งมีชีวิต มีการเคลื่อนไหว และมีการปฏิสัมพันธ์ รวมทั้งมีความขัดแย้งกันอยู่เสมอ เพราะต่าง "ไม่เข้าใจกัน" ในบทบาทและเกิดความขัดแย้งกับพฤติกรรมที่มีต่อกัน อันนำไปสู่ความเฉื่อยชาและความล้มเหลวขององค์การตามมา

              คงใช้ "ความเข้าใจ"ต่อกัน เช่นผู้ใต้บังคับบัญชา คิดในเชิงบวก

  1. ให้ถือว่า ข้อ1 นายถูกเสมอ  ข้อ 2 ถ้าสงสัย ดูข้อ 1

  2. ให้ถือว่า "เป็นลูกน้องต้องทน จนลำบาก เป็นเจ้านายสิแสนยากกว่าไหนๆ"

  3. เขาอาบน้ำร้อนมาก่อน เราเลยเชื่อเขา

  4. ทะเลาะกับเจ้านาย เหมือนเอาขวดทุบหัวสะพาน ไม่ได้อะไร

  5. ถ้าจะทะเลาะกับเจ้านาย "ให้นับหนึ่งถึงร้อย ถ้าจะทะเลาะกับเมียให้นับหนึ่งถึงสาม"

  6. ขัดอะไรขัดได้ อย่าขัดใจผู้บังคับบัญชา

  7. จำจนขึ้นใจ "นายไม่เคยผิด"

  8. เราเลือกอย่างอื่นได้ แต่เลือกเจ้านายกับที่ทำงานไม่ได้

  9. นายอยู่ไม่กี่วันก็ย้าย  เราอยู่ที่นี่อีกนาน ทะเลาะไปทำไม

  10. คนอื่นตั้งเยอะที่เราควรทะเลาะ  นายคนเดียวยกเว้นไม่ได้เหรอ

  11. ฯลฯ

              อย่างไรก็ตาม "ความเข้าใจ"ต่อกัน ที่ผู้บังคับบัญชา ควรคิดในเชิงบวก เช่น

  1. เราไม่มีสิทธิ์โกรธลูกน้อง แต่ลูกน้องมีสิทธิ์โกรธนาย

  2. การนิ่ง เฉย ก็ทำร้ายจิตใจลูกน้องมากจนเกินไปแล้ว

  3. ยอมรับหากผิด "หากตัวเองผิด"และบางครั้งต้องยอมรับผิดแม้เรื่องนั้น เราถูก

  4. แบ่งปัน ให้อภัย คือทานที่ยิ่งใหญ่

  5. ทำโง่เสียบ้าง อย่าฉลาดไปทุกเรื่อง

  6. ไม่ได้ยินเสียบ้าง หากเป็นเรื่องที่ไม่ได้เรื่อง

  7. หยุดการลงโทษ แบบเดิมๆและเรื้อรัง

  8. ทำงานให้มาก มากพอที่จะเป็นแบบ มากกว่า "บอก"ให้ทำ

  9. อ่านนิทาน "อีสป"ให้เยอะๆและลืมเรื่อง "สามก็ก"เสียบ้าง

  10. บางครั้ง "ศรีธนนชัย"ยังใช้ได้ในสังคมไทย

  11. ฯลฯ

          สิ่งที่ลูกน้อง"ไม่เข้าใจนาย" ก็คือ "นายไม่เข้าใจลูกน้อง" และหากองค์กรใดโครงสร้างที่จัดไว้แล้วจัดคนให้สอดคล้องกัน ทุกฝ่ายเข้าใจกัน ทุ่มเททำงานเพื่อผลสัมฤทธิ์หรือกำไรให้สูงสุด องค์กรก็จะไปสู่เป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ และทุกคนก็ทำงานอย่างมีความสุข