บันทึกนี้เขียนขึ้นเพื่อระลึกถึงพระคุณของคุณลุงพิทักษ์ ไชยศล ผู้เปรียบท่านเป็น "พ่อ" ของผมอีกคน ซึ่งกำหนดการฌาปนกิจคือวัน พุธที่ 5 สิงหาคม 2552 นี้ ท่านจากไปอย่างสงบด้วยอาการโรคหัวใจเฉียบพลัน จะว่าไปแล้ว คุณลุงพิทักษ์ ก็เปรียบเสมือนเป็นพ่อของพ่อผมเลยก็ว่าได้ครับ แต่ท่านไม่ได้เคยเลี้ยงแค่ผมเท่านั้น คุณลุงท่านยังเคยเลี้ยงและดูแลพ่อของผมอีกด้วยครับ คุณลุงฯ ท่านเป็นคนดีและตรง ถึงตรงมาก ท่านได้เลี้ยงดู ช่วยเหลือดูแลลูกหลาน ญาติพี่น้องทั้งหมดมาโดยตลอด ท่านได้สร้างคนให้เป็นคนดีและประสบความสำเร็จมามากมาย คุณลุงไม่ได้เป็นครูหรอกครับ ท่านเป็นเพียงนักการภารโรงของธนาคารออมสินจน ๆ คนหนึ่ง ที่มีความทรหด ความดี และความทรนงอยู่ในสายเลือดซึ่งส่งผลต่อ ๆ มายังลูกหลานในตระกูลทุกคนล้วนเป็นคนตรง ๆ เหมือนกับท่าน ในวัยเด็กวันนั้น ผมยังจำได้ว่า ผมต้องตื่นเช้าเพื่อไปเก็บกวาด ทำความสะอาดภายในบริเวณธนาคาร และบริเวณรอบ ๆ อาคาร จดจำในสิ่งที่ท่านได้พยายามสอนทางอ้อม ไม่ว่าจะเป็นการดำเนินชีวิต แนวคิด หลักคิดต่าง ๆ ที่ท่านพยายามปล่อยให้ผมได้ซึมซับมาทีละน้อย ๆ ในวัยนั้น จนถึงวันนี้เมื่อผมดูจากหลาย ๆ องค์ประกอบแล้ว ผมได้เห็นว่า คุณลุงของผม คุณพ่ออีกคนที่ผมรักและเคารพท่าน ท่านได้สร้างสะสมคุณความดีมากมายจนลูกหลานประสบความสำเร็จในชีวิตและการงานมากมายหลายคน ในวัยที่ผมกำลังเติบโตเป็นผู้ใหญ่ หากผมมีเวลากลับบ้าน ทุกครั้งผมจะต้องไปกราบคารวะท่าน พูดคุย ไต่ถามสารทุกข์ต่าง ๆ นวดแข้งนวดขาให้จนมืดค่ำ ท่านก็จะให้แนวคิดดี ๆ ให้กับผมโดยตลอด แต่สิ่งที่ผมยังจำได้ขึ้นใจมาโดยตลอดคือคำสอนคำนึงที่ท่านได้สอนพ่อของผม และถูกถ่ายทอดส่งต่อมาถึงผม คุณลุงจะเอาชอร์ก เขียนไว้ที่ข้างฝาบ้านเป็นตัวโต ๆ ใหญ่ ๆ ไว้ ให้ลูกหลาน ญาติพี่น้องได้อ่านกันจนจำขึ้นใจ ว่า... สิ่งที่ควรทำคือ ความดีสิ่งที่ควรมีคือ คุณธรรมสิ่งที่ควรจดจำคือ บุญคุณ สิ่งที่ควรเทิดทูลคือ ความกตัญญู ณ วันนี้ คุณลุงของผมคงจะภูมิใจมาก เพราะลูกหลานที่คุณลุงได้ดูแลเลี้ยงดูมาเกือบทั้งหมดได้ดิบได้ดีประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน รักและสามัคคีกันกลมเกลียวและเหนียวแน่น ซึ่งผมคิดว่าทุก ๆ คนไม่ลืมคำสอนของคุณลุงที่เขียนไว้ข้างฝาบ้านในวันนั้นแน่นอนครับ ขอให้คุณลุงไปอยู่ ณ สรวงสวรรค์เคารพ รัก และศรัทธาบักเหลิมของลุง ..........................
เสียใจด้วยนะคะ มะเดี่ยว ขอให้ท่านไปสู่สวรรค์
ต้นแบบที่ดี..คือ แรงบันดาลใจของการใช้ชีวิต
ซึ่งมะเดี่ยว ก็คงได้ค้นพบมาอย่างเนิ่นนานแล้ว
...
เสียใจด้วยนะครับ..
และขอให้ดวงวิญญาณของคุณลุงมะเดี่ยวสู่สรวงสวรรค์ ...นะครับ
<h3 style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma; text-align: center;"><span style="color: #000000;"><span style="background-color: #ffff00;">ส</span><span style="background-color: #ffff00;"><span style="background-color: #ffff00;">ิ่ง</span>ที่ควรทำคือ<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ความดี<br />สิ่งที่ควรมีคือ<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>คุณธรรม<br />สิ่งที่ควรจดจำคือ<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>บุญคุณ</span></span></h3>
<h3 style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma; text-align: center;"><span style="color: #000000;"><span style="background-color: #ffff00;">สิ่งที่ควรเทิดทูลคือ<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ความกตัญญู</span></span></h3>
<h3 style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma; text-align: center;"><span style="color: #000000;"></span></h3>
<h3 style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma; text-align: center;"><span style="color: #000000;"><span style="background-color: #ffff00;">พอลล่าเสียใจด้วยนะคะ ขอใหคุณลุงไปสู่สุคติค่ะ </span></span></h3>
อ่าว
ทำไม เป็นงี้ อ่ะ งงๆๆๆๆ
ความตาย คือ สัจธรรมอันจีรังยั่งยืน ซึ่งไมใครหลีกหนีพ้นได้ ความดีซิยั่งยืนถึงแม้ตัวจะตายจากโลกไปนานแล้วก็ยังมีคนกล่าวถึง แต่คนเราปัจจุบันนี้ล้วนทำความดีน้อย เพราะว่าความชั่วมันทำได้ง่ายกว่า การจากไปของคุณพ่อพิทักษ์ ไชยศล ก็จะเหลือแต่สิ่งดีๆ ที่ควรจะจดจำ " เกิดเป็นคนสิ่งที่ควรจะทำคือความดี สิ่งที่ควรจะมีคือคุณธรรม "
เป็นคำกล่าวของคุณพ่อพิทักษ์ ไชยศล ที่ได้เขียนไว้หน้าตู้เครื่องแป้ง
ขอบคุณสายลมที่เขียนข้อความสดุดีให้กับคุณพ่อพิทักษ์ ไชยศล
จากอ้ายช้าง บุตรคนที่ 4
มะเดี่ยวจ๊ะ พอลล่ามาเยี่ยมค่ะ อย่าหักโหม อย่าหักโหม เป็นห่วงและคิดถึง อย่างแรง อิอิ
คิดถึงปู่มากๆ
อยากให้ปู่กลับมา
รักปู่มากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ให้ปู่ไปสวรรค์ชั้น7