วันนี้ไปซื้อกาวมา 1 ขวด ราคาแพงมากกว่าเดิม 

ทำให้หวลนึกถึง

กาวของแม่ที่ใช้ทำถุงใส่เสื้อผ้า

เมื่อฉันยังเล็กอยู่ แม่จะหารายได้พิเศษ

ด้วยการเปิดร้านซักรีด

เสื้อผ้าที่แม่ซักรีด

ส่วนใหญ่จะเป็นชุดราชประแตน (เสื้อพระราชทาน)

สูทขาว ชุดสูทสี และผ้าไหม ผ้าซิ่นไหม

เสื้อผ้าสมัยก่อนนิยมใช้ผ้าซาติน ผ้าลินิน

และผ้าไหมในการตัดเย็บ

ชุดราตรี สโมสรของเหล่าข้าราชการหญิง ชาย

เสื้อฮาวาย หมวกขนสัตว์ และถุงมือขาว

แม่ของฉันมีความสามารถพิเศษ

ในการดูแลเสื้อผ้าเหล่านี้ให้เรียบ งดงาม กลีบนี้โง้ง

 เฉียบ ไม่มีใครเกิน

ส่วนถุงที่บรรจุเสื้อผ้าที่ผ่านการซักรีด อัดกลีบ

ด้วยวิธีการแบบโบราณแล้ว

แม่จะใช้กระดาษขาวแผ่นใหญ่ พับเป็นถุงดูสะอาดตา

 แม่บอกว่าใช้ถุงกระดาษขาวมันสะอาดตาดี

 นอกจากจะทำให้กลิ่นหอมของผ้าที่ซักใหม่มีกลิ่นคงทน

น่าสวมใส่แล้ว ยังช่วยถนอมเสื้อผ้าที่มีสีขาว

เช่นชุดราชประแตนสีขาว

 จะไม่เป็นรอยคล้ำ

เป็นวิธีการคิดที่ฉันยังไม่เคยเห็นใครทำเหมือนแม่ฉันเลย

ส่วนแป้งเปียกที่ใช้ทากระดาษทำถุงนั้นแม่ฉันก็ทำเอง

โดยมีส่วนผสมดังนี้

1.แป้งมัน 1 ห่อ

2.น้ำสะอาด 2 ลิตร

3.สารส้ม

วิธีกวนแป้งเปียก

1.นำแป้งเปียกใส่หม้อ

2.เติมน้ำที่เตรียมไว้

3.คนให้แป้งละลาย ผสมกับน้ำเป็นเนื้อเดียวกัน

ระวังอย่าให้แป้งจับเป็นก้อน

4.เติมน้ำละลายสารส้ม 1/4 แก้ว

5.ตั้งไฟอ่อนๆ กวนไปเรื่อยๆ ระวังอย่าให้ไฟแรง

สังเกตดูว่าแป้งสุกหรือยัง หากแป้งสุก สีแป้งจะใสขึ้นมา

ยกลงจากเตา

กวนต่อไปอีกประมาณ 10 นาที

รอจนแป้งเย็น ก็นำมาใช้ทำถุงกระดาษใบโตของแม่ได้

ข้อควรระวัง เวลานำแป้งมาใช้งานควรแบ่งออกมา

 และอย่าแช่ช้อนที่ใช้แล้วทิ้งไว้ในภาชนะที่มีแป้ง

เพราะอาจทำให้แป้งบูดได้ 

 แต่การใส่สารส้มลงไปนอกจากจะทำให้แป้งน่าใช้

แล้วยังป้องกันแป้งที่กวนไว้แล้วบูดได้เช่นกัน

นอกจากนี้แป้งเหลือใช้ควรปิดฝาให้ดีมิฉะนั้น

จิ้งจกจะแอบมาปล่อยทุกข์ ฝากของที่ระลึกลงไป

ทำให้แป้งไม่น่าใช้ ต้องเททิ้งค่ะ