ผ่านมาหลายวันแล้วที่ยังไม่สามารถบันทึกเรื่อง
การทำหมูกระดาษ (Papermache)ของพ่อ
และห้องผ่าตัดของพ่อได้
จำได้แม่นยำว่า พ่อหอบกระดาษหนังสือพิมพ์กองโต
มาให้ช่วยกันฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
โดยแนะนำให้ฉีกตามทางยาวของกระดาษ
สังเกตง่าย หากฉีกขวางลายกระดาษ
กระดาษชิ้นเล็ก ชิ้นน้อยที่ได้ จะไม่เป็นทางยาว
และบ่อยที่พบว่าหาเทียบลักษณะของรูปทรงแทบไม่ได้เลย
แต่ถ้าเราฉีกตามที่พ่อแนะนำ
จะทำให้เราได้กระดาษเป็นเส้นยาวๆ อาจสั่นบาง ยาวบ้าง แล้วแต่จังหวะที่เราฉีก
ฉันแปลกใจว่าทำไมพ่อไม่ให้ใช้กรรไกรตัดออกมาเป็นเส้นๆ
เหมือนงานทำจานกระดาษ
พ่อบอกว่าใช้ฉีกเอาดีกว่า
ประการแรกคือไม่ต้องกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุจากการใช้กรรไกร
อีกอย่างน้องยังเล็กอยู่ หากน้องเห็นพี่ใช้กรรไกร ก็จะขอใช้มั่ง
พ่อจึงบอกว่าเด็กเล็กๆยังไม่ควรใช้กรรไกร ให้ใช้มือก่อน
อีกทั้งยังช่วยทำให้กล้ามเนื้อนิ้วมือแข็งแรงด้วย
ต่อจากนั้นนำกระดาษที่ฉีกแล้วใส่ลงแช่ในกระป๋องน้ำ
ประมาณ 3 ชั่วโมง พอกระดาษนิ่ม
ระหว่างนั้นพ่อก็เอาหมูกระดาษตัวชำรุดออกมา
แล้วซ่อมเพื่อใช้เป็นแม่แบบ
ใช้กระดาษทากาวสำเร็จรูป
พันไปรอบๆเพื่อให้ชิ้นส่วนที่ขาดนั้นเกาะกลุ่มกันเข้ารูปเข้ารอยเดิม
ในการใช้กระดาวกาวสมัยนั้น
ก่อนใช้ต้องเอาน้ำมาทากระดาษด้านที่มีกาวให้กาวเปียกน้ำ
และเมื่อกระดาษกาวนั้นอ่อนตัวลง เอามือสัมผัส
จะพบว่ากระดาษด้านที่ทาน้ำนั้นเหนียว จึงนำมาใช้งาน
พ่อพันกระดาษกาวรอบๆตัวหมู จนเสร็จแล้ว ดูไปดูมาเหมือนหมูมัมมี่เลย
จากนั้นพ่อเอาน้ำมันพืชทารอบๆตัวหมูที่พ่อซ่อมแล้ว
และให้พวกเราหยิบกระดาษที่แช่น้ำมาแปะให้ทั่วตัวหมู
ปะแปะจนทั่วดีแล้ว ก็เอาไปผึ่งแดดพอหมาดๆ
ก็เอาแป้งเปียกที่แม่กวนเองมาทาทับกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ปะแปะไว้
แล้วเอากระดาษที่แช่น้ำไว้มาทาแป้งเปียกให้ทั่ว แล้วก็ปะๆ แปะ ๆ
ให้ทั่วตัวหมูอีกทำอย่างนี้ไปหลายๆครั้ง
จนฉันรู้สึกว่าหมูตัวหนาขึ้นประมาณ เกือบๆครึ่งนิ้ว
พ่อจับหมูไปตากแดด และบอกว่ารอให้มันแห้งก่อน
เมื่อแห้งแล้ว เอามีดโกนผ่าครึ่งหมูกระดาษทั้งตัว เป็น 2 ชิ้น
แล้วค่อยๆแกะออกจากหมูตัวเดิม
เอาชิ้นกระดาษรูปหมูทั้ง 2 ชิ้นมาประกบกัน
แล้วเอาเศษกระดาษหนังสือพิมพ์ ทากาวปะรอยต่อให้สนิท
ได้ยินพ่อสอนน้องว่าหมูตัวนี้คงขี่ไม่ได้แล้ว
แต่เอาไว้เล่นได้ เพราะมันเป็นหมูป่วย โครงร่างไม่แข็งแรง
พ่อทำไว้ให้เล่นไปก่อน ก็ถนอมๆมันหน่อยนะลูก
แล้ววันหลังจะสอนให้ทำหมูออมสิน
ต่อจากนั้นเอาไปผึ่งแดดอีกครั้งเมื่อแห้งแล้ว
จึงเอามาขัดด้วยกระดาษทรายเบอร์ 0 เบาๆเพื่อให้ผิวมันเรียบ
พ่อใช้สีน้ำมันสีขาวทารองพื้น รอจนสีแห้งจึงทาด้วยสีแดงแปร๊ด
แล้วใช้สีดำทาเล็บ ทาจมูกและตาของหมู
ยังไม่ทันลงลวดลายตามแบบหมูตัวสวยเลย
ตาคนบันทึกก็ลายเสียก่อน
สวัสดีค่ะพี่ต้อย
น้องสารภาพว่าอ่านไม่ไหวค่ะ จะขอมาอ่านละเอียดภายหลัง...
น้องชอบหมูกระดาษค่ะ .... มีอยู่หลายตัว เก่าแก่มาก ๆ เลยค่ะ
แวะมาขอบคุณน้ำใจไมตรีและเกียรติที่พี่ให้กับน้อง ..ซึ่งเป็นคนเล็ก ๆ คนหนึ่ง ไม่มีสาระ นอกจากสิ่งที่อยากสื่อ ดีใจที่พี่ชอบและเห็นคุณค่าค่ะ
ระลึกถึงพี่ด้วยความสุขค่ะ
(^___^)
สวัสดีครับ
สบายดีนะครับ ระวังสุขภาพด้วยนะครับ
รักประเทศไทย ตำรวจเป็นมิตรใกล้ชิดประชาชน
ขอบคุณค่ะ น้องคนไม่มีราก
คนเล็กๆ แต่จิตใจงดงาม และยิ่งใหญ่ในใจของพี่ค่ะ
ว่างเมื่อไหร่ขอชมภาพหมูกระดาษของน้องนะคะ
ขอบคุณค่ะ
รักประเทศไทย ประชาชนเป็นมิตรกับตำรวจค่ะ
ใกล้ฤดูใบไม้ผลิของตำรวจแล้วนะคะ
ขอให้โชคดี คุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง ปลอดภัย และเป็นสุขค่ะ