เมื่อมาถึงโรงเรียนพวกเราจะไปที่แปลงผักเพื่อรดน้ำผักทุกเช้าและเย็น

วันนี้จะขอกล่าวถึงคุณครูวิชาเกษตร ประจำโรงเรียนค่ะ
 


ท่านชื่อครูประทีป  บ้านของท่านอยู่เหนือบ้านฉันขึ้นไปอยู่แถวๆ บ้านครูใหญ่  ครูจะให้เราปลูกผักสวนครัวแทบทุกชนิด เช่น ผักบุ้ง ผักชี คะน้า กวางตุ้ง มะเขือเทศ มะเขือม่วง มะเขือยาว แตงกาว ถั่วฝักยาว ท่านจะให้พวกเราคอยดูแลแปลงผัก ไม่ให้หนอน แมลงมากัดกินผัก คอยรดน้ำ ใส่ปุ๋ยคอก พรวนดิน  เมื่อมาถึงโรงเรียนพวกเราจะไปที่แปลงผักเพื่อรดน้ำผักทุกเช้าและเย็น  ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ คนที่อยู่ใกล้โรงเรียนก็จะมาช่วยกันรดน้ำผัก และช่วยรดแปลงของเพื่อนที่บ้านอยูไกล  จะเห็นว่าพวกเราได้รับการปลูกฝังให้มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่มาตั้งแต่เด็กๆ นะคะ

        อ้อ! ช้าง ก็มารดน้ำผักวันเสาร์-อาทิตย์ด้วย เพราะครูใหญ่ท่านมาทำงานที่โรงเรียนทุกวันไม่หยุด ช้างก็เลยมากับพ่อ... (ครูใหญ่ท่านอบรมสั่งสอนลูกชายของท่านให้เป็นคนดีมีความรับผิดชอบ ช้างจึงเป็นคนน่ารักของเพื่อนเสมอแถมขี้อายอีกต่างหาก  ขี้อาย จริงรึเปล่าก็ไม่รู้ ฉันเห็นช้างเขาพูดน้อย ส่วนใหญ่จะฟังและยิ้มซะมากกว่า  ฉันอาจจะพูดมากเสียจนนายช้างพูดไม่ทัน...เลยเอาแต่ฟังแล้วยิ้ม นานๆ จะคุยซะที  แต่...พูดน้อยต่อยหนักนะ...นี่แหละเขาล่ะ!..)

          นอกเรื่องอีกแล้วนะ... ดังนั้น ฉันกับพี่รัตน์ก็เลยได้เล่นกับช้างในวันเสาร์-อาทิตย์ด้วย บ้างทีเราก็นั่งทำการบ้าน แล้วเดินไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านป้าจำปี ที่อยู่หน้าประตูโรงเรียนด้านใต้ (บ้านฉันอยู่หน้าประตูเหนือ) บางวันแม่อุ๊ยก็จะทำขนมให้พวกเรากินกันจนอิ่มแปล้  พุงกางไปตามๆ กัน...

        นอกจากผักแล้ว ครูประทีปยังให้นักเรียนปลูกพืชไร่ด้วย คือ ข้าวโพด  ถั่วลิสง ถั่วเหลือง ถั่วเขียว แยกเป็นชั้นๆ ไป พอถึงเวลาเก็บเกี่ยวครูจะให้พวกเราช่วยกันเกี่ยวกับ  ข้าวโพดสวิส  ข้าวโพดข้าวเหนียว ถั่วลิสง ครูจะให้พวกเราก่อไฟแล้วต้มในปี๊ปสังกะสี และแบ่งกันเอากลับบ้านไปให้พ่อแม่กินด้วย  ถ้าเป็นข้าวโพดแป้ง ถั่วเขียว ถั่วเหลือง ก็จะแกะเมล็ด ส่วนหนึ่งเก็บไว้เป็นเมล็ดพันธุ์ ส่วนหนึ่งก็ขายแล้วขายนำเงินมาแบ่งให้นักเรียนไปหยอดกระปุ๋มออมสิน และซื้ออุปกรณ์เพิ่ม เช่น บังรดน้ำ จอบ เสียบ ฯลฯ

        นี่แหละค่ะ ครูเกษตร หัวใจแกร่งของฉัน...ไม่รู้ว่าตอนนี้ครูยังขุดแปลงผักอยู่รึเปล่า...ฉันเองก็ไม่ค่อยได้แวะไปโรงเรียน...เวลาไปบ้านป้าก็เป็นวันหยุดโรงเรียนปิด ฉันเลยไม่ได้พบคุณครูประทีป...แต่คิดถึงอยู่เสมอค่ะ...คุณครู