เบตงใต้สุดสยาม ยกนิทรรศการทางการศึกษาของชายแดนใต้มาท่ามกลางความร้อนระอุของแผ่นดินแถบนี้อย่างน่าชื่นชม

 

ความประทับใจหนึ่งที่ลืมไม่ได้  คือ เทศบาลเมืองเบตงใต้สุดสยาม  ยกนิทรรศการทางการศึกษาของชายแดนใต้มาท่ามกลางความร้อนระอุของแผ่นดินแถบนี้อย่างน่าชื่นชม

 

 

(คนซ้าย ผอ.อัจฉราภรณ์ คงเก่งของเรา)

 การจัดบูทเป็นธรรมชาติสมกับการเป็นเมืองที่มีธรรมชาติ  เหมือนจะสื่อบอกผู้ที่พบเห็นหรือผ่านไปผ่านมาว่า "เขาใช้ความสงบร่มเย็นจากธรรมชาติที่งดงาม   มาหักล้างภาพที่ร้อนจนเดือดรายวันจากข่าวความไม่สงบ"  ช่างงดงามด้วยพันธุ์ไม้นานาพรรณ  น้ำตกเป็นสายส่งผลให้สดชื่นร่มเย็นจริง  ศาลาบุปผา (ผู้เขียนตั้งชื่อให้เอง) ทำง่าย ๆ เสาไม้ไผ่สี่เสา มีดอกไม้เถาเลื้อยทั้ง สี่เสา น่าชมยิ่งนัก  ตกแต่งด้วยกรงนกซึ่งเป็นการละเล่นยอดฮิตของชายแดนใต้  ภายนอกมีนักดนตรีพื้นถิ่นใต้บรรเลงแอคคอเดียนเป็นเพลงรอเง็ง  เหมือนมีมนต์ขลัง  คนชายแดนใต้เยี่ยงผู้เขียนใยจะไม่หลงใหล

การแสดงที่ ผอ.อัจฉราภรณ์  ยังอภัย นำมาโชว์ เป็นเด็กตัวน้อย ๆ แต่งชุดเงาะป่าซาไก  ลิเกฮูลู ร้องเพลงปักษ์ใต้บ้านเรา  ผู้ชมร้องไห้กันค่อนเวที 

วันกลับ ผอ. แหม่ม ผู้น่ารักให้ต้นไม้กลับภูเก็ตสองต้น  ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ นอกจากจะมาไกลแล้ว  พกพาน้ำใจมาเต็มเปี่ยม  ชื่นชม ๆ

ใต้สุดสยามนามเบตง 

มั่นคงแน่วแน่ใฝ่ฝัน

การศึกษาไม่น้อยหน้าตามทัน 

ภาพนั้นปรากฏ...ทดแทน